ben naz siteye yeni katildim.bircok konuda yardima ihtiyacim olabilir.umarim sesimi duyan olur::1no2: .fransadayim 26 yasima girmek uzereyim.3 aylik dunya tatlisi bir kizim var.ev hanimligina yeni adim attim.ve pekte hoslanmadim bu isten.umarim sizler bana bu konuda destek olursunuz.
15 Haziran 2007 Cuma
Basarili her kadinin arkasinda...
> Ne vardir? Soyleyin bakalim... Hani "Her basarili erkegin
> arkasinda bir kadin vardir" ya, peki, "Basarili her kadinin arkasinda
>kim vardir?"
>
> Ben size soyleyeyim;
>
> Genellikle arkasi bostur.
>
> Ama bir yerlerde onu izlemeye devam eden bir adam vardir
> mutlaka...
>
> Bir zamanlar sevgilisi ya da kocasi olmus adam.
>
> Ya da adamlar...
>
> "Bir zamanlar" diyorum cunku kadinlarin buyuk basarilarina
> erkekler katlanamaz.
>
> Bakin, son 10 yilda Oscar kazanan 9 kadin oyuncudan 6'si
> kocalarindan ya da sevgililerinden ayrilmis. Hem de Oscar gecesi
> tesekkur ettiklerinden...
>
> Oscar'li kadin baska demeyin...
>
> Hangi meslek grubundan olursa olsun, davetiyeler kadinin adina
> gelmeye basladiktan sonra erkekler huzursuzlanmaya baslar.
>
> Tuhaf duygular icine girerler.
>
> Nasil duygular?
>
> "Love to hate" bir ruh hali diyebiliriz buna...
>
> Yani hem ondan nefret eder hem de onu sever.
>
> Hem onunla gurur duyar hem de onu kiskanir.
>
> Hatta butun bu duygulari ayni anda yasar.
>
> Kendilerini bazen pezevenk gibi bazen de 'sahip' gibi
> hissederler.
>
> "Ne alakasi var?" demeyin.
>
> Mesela bir davette herkes kadinla ilgileniyorsa adam kendisini
> pezevenk gibi hisseder.
>
> "N'oluyor? Onune gelen onu yok elinden, yok yanagindan opup
> duruyor. Ben neyim lan burada?" duygusuna kapilir.
>
> Ama eve gidip de onunla sevisince ki oyle yapar, "sahip" olur.
> Ici biraz olsun rahatlar.
>
> Bu erkekler, hep soylerim; akilli laf eden kadinlara karsi
> konulmaz bir cinsel istek duyar.
>
> Boylece onu yok etmek istemek gibi...
>
> Boylece en azindan esitlenmek gibi...
>
> Boylece "Kimsin len sen? Iste ben adami boyle yaparim" diye
> ustunluk saglamak gibi...
>
> Boyle yapinca, oyle olacagini zannerler.
>
> "Ne yapinca" oldugunu anladiniz degil mi? (Anlayin yoksa
> yazinca ben terbiyesiz oluyorum.)
>
> Her erkegin, kadinin basarisini kaldirabilme limiti farklidir.
>
> Kimi mudur olmasini bile kaldiramazken kimisi de kadin unlu
> olana kadar sinirini zorlayabilir.
>
> Nereye kadar zorlar biliyor musunuz?..
>
> Kendilerini 'sahip' olmaktan daha fazla, pezevenk gibi
> hissetmeye basladiklarinda iliski biter.
>
> Biter de...
>
> Bittikten sonra bile kadinla, "love to hate" iliskisi devam
> eder.
>
> Simdi o soruyu bir daha soralim, "Basarili her kadinin
> arkasinda kim vardir?"
>
> Arkasi bostur ama...
>
> Ama onunde guzel gunler vardir...
Yeniden merhaba desem...
Uzun bir suredir kabuguma cekilip tedavi oldum.Sikintilarimi atmak istedim ve daah iyi gibiyim.Guzel paylasimlar icin araniza donmek istiyorum tekrar kabul ederseniz tabi.Sevgiyle kalin.
Kiyamet icin geri sayim basladi....
Unlu Ingiliz yazar ve cevre bilimci James Lovelock, dunyanin gelecek 100 yil icinde 8 santigrad derece daha isinacagini ve bu kosullarda dunya nufusunun ancak 10'da birinin yasayabilecegini soyledi.
Reuters'in haberine gore, kuresel isinmaya karsi alinan onlemlerin "ovguye deger olsa da bosuna oldugunu" savunan Lovelock, 8 derecelik isinmaya yol acacak tum kosullarin coktan olustugunu ifade etti.
Bazi arastirmacilarin karbondioksit emisyonunu sinirlamak amaciyla alinan onlemlerin kuresel isinma artisini onumuzdeki 100 yilda 2 santigrat dereceyle sinirli tutabilecegini ileri surmesine karsin Lovelock, bu cabalari da "bobrek yetersizligi olan bir hastanin olumden baska alternatifi olmadigi icin yasam unitesinin fisini cekememesine" benzetti.
Annemizden Ogrendiklerimiz
Mantikli dusunmeyi, Ileri goruslu olmayi, Hayatin celiskilerle dolu oldugunu, Dayanikli olmayi, Sabirli olmayi, Olgun olmayi, Adaleti...
Iyi yapilmis bir isi takdir etmeyi "Bana bakin, gidin birbirinizi disarda gebertin, evi daha yeni temizledim...!!!"
Dualarin Gucunu: "Yat kalk dua et ki baban muzik setinin bozuldugunu farketmedi..."
Zamana karsi yarismayi: "O oyuncaklarini topla yoksa bi tekme attigim gibi hepsini karsi sahilden toplarsin.."
Mantikli Dusunmeyi; "Ben oyle diyorsam oyledir...!!!"
Ileri goruslu olmayi: "Cikmadan once temiz bi camasir giy.. yolda Allah korusun basina birsey gelir kirli camasirla etrafa rezil olursun."
Hayatin trajikomik yanlarini: "Sen daha orda gulmeye devam et, birazdan ben seni tam guldurecem...."
Hayatin celiskilerle dolu oldugunu: "Kapa ceneni ve corbani ic ..!!"
Dayanikli olmayi: " O ispanak bitene kadar sofradan kalkmak YOK..!!!"
Hava raporu tahmini yapmayi: "Su daginikliga bak... yabanci biri gorse odanin ortasindan kasirga gecmis sanir..."
Abartmayi: "Sana 500 bin defa soyledim kirli ayakkabilarinla iceri girme diye...!!"
Davranis Psikolojisini: "Babana cekecegine biraz bana cekseydin noolurdu ?..."
Olaganustu durumlara hazirlikli olmayi: "Dinleme bakalim anne sozu dinlemee...!!! 'Kafana meteor dusecek kenara cekil" diye bagirsam onu bile dinlemezsin di mi......!!!!"
Kiskanmayi: "Dunyada senin annen baban gibi mukemmel bi aileye sahip olmayan, kac milyon cocuk var biliyor musun..."
Sabirli olmayi; "Baban eve gelsin, sen gorursun''
Hakkimizi alacagimizi; "Eve vardigimizda ben bilirim sana yapacagimi"
Diyalog kurmayi; "Sana bir sey sordugumda cevap ver...!!"
"Ne soyleyeyim anne?"
"Sus!! Bana cevap verme!!!"
Tip bilgilerini: "Gozlerini sasi yaparken bir gun oyle kalivereceksin"
Olgun olmayi; "Bu tabagin hepsini bitirmezsen asla buyuyemezsin."
Genetik bilgileri; "Sen de o lanet olasi babana cektin."
Bilgeligi; "Benim yasima gel de anlarsin o zaman."
VE .....Adaleti; "Bir gun senin de cocuklarin olacak.. insallah onlar da sana senin simdi bana yaptiklarini yaparlar..."
Bazen amacsizca birileriyle konusmayi arkadas olmayi isteriz.
Bazen amacsizca birileriyle konusmayi arkadas olmayi isteriz.
Daha numarayi cevirirken, nasil bilmiyorum ama, numaranin yanlis oldugunu biliyordum. Telefon iki kez caldi, sonra birisi acti. Ters bi erkek sesi,
"Yanlis numara!" dedi ve telefonu yuzume kapatti. Canim sikkin, bir daha cevirdim. Ayni ses,
"Size yanlis dedim!" dedi ve yine yuzume kapatti. Yanlis numarayi cevirdigimi nereden biliyordu? Bu olay oldugunda New York City Polis Departmani'nda calisiyordum. Bir polis her zaman merakli -ve kaygili- bir insan olmak konusunda egitim gorur. Ve ayni numarayi ucuncu kez cevirdim.
"Yeter artik," dedi adam. "Yine sen misin?"
"Evet, benim," diye yanitladim onu. "Daha agzimi bile acmadan yanlis numarayi cevirdigimi nereden biliyorsunuz?"
"Bunu da sen bul!"
Telefon yuzume kapandi. Ahize elimde kalakaldim oturdugum yerde. Adami bir daha aradim.
"Buldun mu?" dedi.
"Aklima bir tek sey geliyor... Sizi kimse aramaz."
"Tamam buldun!" telefon dorduncu kez yuzume kapandi. Sinirlerim gevsedigi icin, gulerek aradim adami bu kez.
"Simdi ne istiyorsun?" diye sordu.
"Yalnizca... bir merhaba demek istedim."
"Merhaba mi? Neden?"
"Ne bileyim. Sizi kimse aramiyorsa, bari ben arayayim dedim."
"Peki. Merhaba. Kimsiniz?"
Sonunda basarmistim. Meraklanma sirasi ondaydi. Kendimi tanittiktan sonra, ona kim oldugunu sordum.
"Adim Adolf Meth. Seksen sekiz yasimdayim ve son yirmi yildir bir gun icinde telefonla bu kadar aranmamistim, yanlislikla olsa da!" Ikimiz de gulduk. Yaklasik 10 dakika sohbet ettik. Adolf'un ne ailesi, ne de bir arkadasi vardi. Yakinlarinin tumu olmustu. Sonra ortak bir ozelligimiz oldugunu kesfettik: New York City Polis Departmani'nda tam 40 yil calismisti. Orada asansor gorevlisi olarak calistigi gunlere iliskin anilarindan soz ederken sesi cok icten geliyordu. Kendisini tekrar arayip arayamayacagimi sordum.
"Neden boyle bir sey yapmak istiyorsun?" diye sorarken saskinligini saklayamiyordu.
"Ne bileyim. Telefon arkadasi olabiliriz, hani su mektup arkadaslari gibi." Tereddut etti.
"Bence bir sakincasi yok... Yani yeni bir arkadasim olmasinin."... Sesi oldukca duyarliydi bu kez.
Ertesi gun ogleden sonra ve sonraki gunlerde Adolf'u yeniden aradim. Sohbeti tatliydi. Bana I. ve II. Dunya Savasi anilarindan, Hindenburg fel�ketinden ve diger tarihi olaylardan soz etti. Cok etkileyiciydi. Ona evimin ve ofisimin telefon numaralarini verdim, boylelikle o da beni arayabilecekti. Aradi da, hemen her gun.
Yalniz ve yasli bir adama karsi iyilik yapmak degildi amacim yalnizca. Onunla konusmak benim icin onemliydi, cunku benim yasamimda da buyuk bir bosluk vardi. Yetimhanelerde, bakici ailelerin yaninda buyumustum, hic babam olmamisti. Adolf yasamimda yavas yavas babam yerine koydugum bir insan olup cikti. Ona isimden, universitedeki derslerimden soz ediyordum.
Adolf yavas yavas yasamimda psikolojik danismanim rolunu ustlenmisti. Ustlerimden biriyle aramdaki anlasmazliktan soz ederken, yeni arkadasima,
"Onunla aramdaki bu sorunu bir an once cozmem gerekiyor" dedim. Adolf, "Acelen ne?" diye uyardi beni.
"Birak aranizdaki olaylar biraz yatissin. Benim yasima geldiginde, zamanin pek cok seyin ilaci oldugunu anliyorsun. Isler kotuye giderse, o zaman konus onunla."
Uzun bir sessizlikten sonra, "Biliyorsun," dedi sakin bir sesle. "Seninle kendi oglumla konusuyormusum gibi konusuyorum. Her zaman bir ailem ve cocuklarim olmasini istedim. Bu duygunun ne oldugunu anlayamayacak kadar gencsin."
Hayir, degildim. Ben de hep bir ailem ve bir babam olsun istemistim. Fakat ona hicbir sey soylemedim. Cok uzun zamandir yuregimde tasidigim aciya daha fazla katlanamamaktan korktum.
Bir aksam Adolf 89'uncu dogum gununun yaklasmakta oldugunu soyledi. Kendi ellerimle hemen cok buyuk bir dogum gunu karti hazirladim. Kartin uzerinde bir dogum gunu pastasi ve 89 tane mum vardi. Butun is arkadaslarimdan, hatta komiserimden bile karti imzalamalarini istedim. Yaklasik 100 imza oldu kartta. Adolf'un bundan cok hoslanacagindan emindim. Dort aydir telefonda sohbet ediyorduk, artik yuz yuze gelmemizin zamani gelmisti coktan ve karti kendi elimle goturmeye karar verdim.
Kendisini ziyarete gidecegimi soylemedim Adolf'a. Bir sabah oturdugu apartmana gidip, arabami sokaginin basina park ettim. Apartmana girdigimde bir postaci elindeki mektuplari ayiriyordu. Adolf'un adinin yazili oldugu posta kutusunu kontrol ederken postaci dogru yerde oldugumu isaret etti basiyla. Evet 1H no.lu dairede yasiyordu, durdugum yerden yaklasik on metre ileride.
Yuregim heyecanla carpiyordu. Acaba telefonda kurulan aramizdaki kimyasal yaklasim, yuz yuze de kurulacak miydi? Icimden bir suphe duygusu gelip gecti. Belki de babamin beni reddettigi gibi o da reddedecekti.
Adolf'un kapisini caldim. Yanit gelmeyince daha hizli caldim bu kez. Postaci basini kaldirip bana bakti.
"Kimse yok," dedi.
"Evet," dedim, kendimi biraz tuhaf hissediyordum. "Telefonu yanitlamasi kadar uzun suruyorsa, kapiyi acmasi da."
"Akrabasi falan misiniz?"
"Hayir, arkadasiyim yalnizca."
"Cok uzgunum," dedi uzgun bir sesle.
"Bay Meth onceki gun oldu."
"Oldu mu? Adolf mu?"
Bir an verecek bir yanit bulamadim. Saskinlik icindeydim, inanamiyordum bir turlu isittiklerime. Sonra kendimi toparladim, postaciya tesekkur ettim ve disariya ciktim.
Arabama dogru yururken gozlerim yaslarla doluydu. Tam koseyi donerken, bir kilise gordum ve o anda Incil'den su tumce geldi aklima:
Bir arkadas her zaman sever.
Ozellikle oldukten sonra, dedim icimden. O anda bir seyin farkina vardim. Yasamlarimizdaki guzelliklerin farkina varmak kimi zaman ani ve beklenmedik bir olayla mumkun olur. Simdi, yasamimda ilk kez, Adolf'la birbirimize ne kadar yakin oldugumuzu anladim.
Her sey ne kadar da kolay olmustu, bir dahaki sefere kendime yakin bir arkadasi cok daha kolayca bulacaktim. Yavas yavas bir sicaklik kapladi bedenimi.
Adolf'un ters sesini isittim:
"Yanlis numara!"
Sonra kendisini neden bir daha aramak istedigimi sormasi geldi aklima. Yuksek sesle,
"Cunku sen benim icin onemlisin Adolf!" dedim.
"Cunku ben senin arkadasindim."
Acilmamis dogum gunu kartini arabamin arka koltuguna koydum ve direksiyona gectim. Arabami calistirmadan arkama dondum,
"Adolf," diye fisildadim:
"Ben yanlis numara cevirmedim. Sen benim arkadasimdin."
Jennings Michael Burch
Arkadassiz yasam, taniksiz olum gibidir.
Ispanyol Atasozu
umarim hosunuza gider............
hayati gormen icin sadece linke tikla.......
http://65.55.135.124/cgi-bin/getmsg/...5089 c522468a