sevginizi test edin

Sevgiyle büyür çocuklar, sevgiyle bir evlilik güçlenir, sağlam temellere dayanır. Beslenmeye ve güçlenmeye ihtiyacı vardır. Ne kadar ihtimam gösterir ve gelişmesi için gayret edersek o kadar büyür ve mutluluğumuzu artırır.

Her şeyi test edebiliyoruz, başarımızı, başarısızlığımızı ölçebiliyoruz. Ama eşine duyduğu sevgiyi ölçmek kimsenin aklına gelmemiştir herhalde. Çünkü evlilik bağlayıcıdır. Sevgi, varlığı ve yokluğu kontrol edilmeden, varmış gibi kabullenilir. Sürekli harcanılan bu hazine, yenilenmeden, geliştirilmeden harcandıkça harcanır. Tartışmalar, kavgalar, güvensizlikler.... Oysa, çok tüketildiği için o kadar çok desteklenmelidir. Ne dersiniz sevginiz ne durumda? Gelin soracağımız sorulara vereceğiniz cevaplarla sonucu bulalım.

Sevgili hanımlar, değerli beyler hergün kendinize şu soruları sorun:

1.Bugün eşime onu sevdiğimi söyledim mi? Cevap, evet olmalı. Hergün tekrarlayacağınız sözcükler bulun, aklınızda tutamıyorsanız, küçük bir akıl defteri edinin ve not alın. İrticalen söyleyemiyorsanız güzel cümleleri, yazdığınız yerden okuyun, yeter ki söyleyin.
2.Bugün eşime sevgiyle davrandım mı? Cevap yine, evet olmalı. Bazen sözlerin davranışlarla desteklenmesi gerekir. Mesela yüzünüz sirke satarken “bu gün seni özledim” dediğinizi söyleyin, bize hak vermeden önce gülmeye başalayacaksınız zaten.
3.Bugün eşime sabırlı davrandım mı? Cevap, evet. Günler herzaman neşeli, huzurlu ve sorunsuz geçmez. Hepimiz insanız ve bazen sabredilmesi gereken davranışlar gösteririz. İş yerinde sorun çıkmıştır, trafik sıkışmıştır, evde çocuklar sorun çıkarmıştır, bir sürü insanın yaşadığı evinizi temizlemek sizi çok yormuştur. Sorun yaşayan herkesin olduğu gibi sizin de anlayışa ihtiyacınız vardır. Ve bunu elbette eşiniz göstermelidir. Tersi de geçerli, yani siz de sorunlar yaşayan, sorun çıkaran eşinize sabırlı olmalısınız.
4.Bu gün eşime karşı nazik oldum mu? Evet, elbette. Nezaketin öldüğü, kimsenin kibar olmadığı, en nazik insanların bile “yok kardeşim, bu insanlar nezaketten falan anlamaz, kabalık ortak dilimiz olmuş” dediği bir zamanda, çok gerekli, mutlaka lazım bir özellik.
5.Bugün eşimle övündüm mü? Eşler birbirlerine gurur vermeli. Bu konuda duyulan en küçük bir tereddüd evliliğinizde güvenin sarsılmasına, birbirinize duyduğunuz saygının azalmasına neden olur.
6.Bugün eşime karşı kaba bir davranışta bulundum mu? Kesinlikle hayır olmalı cevap. Tartışmaların, çatışmaların, hatta boşanmaların bile uygar davranışlar çerçevesinde, hakarete ve kabalığa mahal vermeden sonuçlanmalı.
7.Bugün eşime kendi bildiğim gibi mi davrandım? Cevap yine hayır olmalı. Çünkü zaman zaman doğrular, eşimizin ve ailemizin mutluluğu kendi bildiklerimiz arasında yer almaz. Bu durumda aklımıza eseni değil yapmamız gerekeni yapmalıyız.
8.Bugün eşimi sinirlendirdim yada bam teline bastım mı? Yine hayır olmalı. Bam teline basmak, özellikle, bilerek, sonuçlarını tahmin ederek ters davranışlar sergilemektir ki mutluluğun ve huzurun olması gereken evliliklerde olmaması gerekir.
9.Bugün eşimle doğruları bulmak beni memnun etti mi? Etmeli, ama eşine saygısı olmayan, fikirlerini duymak istemeyen bir eş için bu bir memnuniyetsizlik kaynağıdır. Çünkü bunu, eşinin düşünce ve karalarına müdahalesi gibi algılar.
10.Bugün eşimin bana en iyi şekilde davrandığına inandım mı? Elbette. Bu da karşılık güven ve samimiyetin bir belirtisidir.


Sevgiyi sorgulayın, ama kendinizinkini. Eşinizin size olan sevgisini sorgulamaya başlamanız, var olsa da kaybetmenize neden olur. Sevilmek dünyadaki en güzel ikinci şeydir, birincisi ise sevmektir.

Mavi forum

kayınvalide-gelin sorunu

Kim kazanır bu kavgayı dersiniz? Kazanmak bir yana bu savaşta pek çok kişinin canı yanar; en başta her iki kadının, arada ezilen eşin, varsa çocukların ve bazan da ilgili diğer aile bireylerinin.

Kayınvalide – Gelin problemleminin tarihçesi çok eski dönemlere dayanmaktadır. Bu iki kadının güç kavgası, ego tatmini, ve en önemlisi çok sevdikleri aynı erkeğin gözünde önemli olma isteği kayınvalideler ve gelinler arasında bitmez tükenmez çekişmeler yaşanmasına yol açmıştır. Kıskançlık ve çekememezlik zaman zaman had safhalara çıkmış ve iki kadının birbirlerini üzmek adına inanılmaz kötülükler yaptıkları gözlenmiştir. Sonuçta kim kazanır bu kavgayı dersiniz? Hiç birisinin kazanmadığını söylersek pek de yanlış bir şey söylememiş oluruz. Bu savaşta pek çok kişinin canı yanar; en başta her iki kadının, arada ezilen eşin, varsa çocukların ve bazen de ilgili diğer aile bireylerinin.

Peki bu tarihsel soruna çözüm bulundu mu hiç? Genel olarak evliliklere baktığımız zaman:

* Evliliğin başında: Kayınvalide agresif, güçlü, mutlu... Gelin ise pasif, mağdur ve mutsuz...
* Evliliğin ortalarında: Kayınvalde ve gelin birbirinin ayaklarına basmamaya çalışır. Gizli çekişme sürer ama görüntüde anlaşır görünürler. Eğer gelin bu arada güçlenmişse kayınvalide artık geri çekilmeye başlamıştır. Eğer kayınvalide hala dominant ise gelin görüntüde dikkatlidir ama fırsatını bulunca da saldırmaktan kaçınmaz. Gelin artık kayınvalideden uzaklaşır. Mümkün olduğu kadar onu dışlamaya gayret eder.
* Evliliğin olgun döneminde: Artık gelin ağırlığını iyice evde hissetirir. Gelin agressif ve mutlu (intikam alan) kayınvalide ezilmiş ve acı çeken duruma gelir.

Gördüğünüz gibi sonsuza kadar bu çekişme sürer. Peki çözüm var mı? Hiç birbiri ile geçinen kayınvalide-gelin örnekleri yok mu? Bu çekişme neden olur?

Tabii ki birçok iyi geçinen hatta ana-kız gibi olan kayınvalide-gelin olmuştur ve var olmaya devam edecektir. Eğer hem kayınvalide hem gelin karşı tarafın haklı olabileceği tarafları bulabilirse, ne hissettiğini anlamaya çalışırsa, empati yapabilirse yani kendini karşı tarafın yerine koyabilirse, saygılı ve tolaranslı olabilirse yaşanan problemlere belli oranda çözüm üretilebilirler. Tecrübe konuşuyor. Denenmiştir.

Gelin hep beraber farklı yapılardaki gelinlerle kaynanaların olası düşüncelerini inceleyelim:

Gelinini sorun eden bir kayınvalide ne düşünür?:
“Bu çocuğu ben doğurdum, onu büyütünceye kadar gözümü budaktan kıskanmadım. Onun için canımı veririm. Onun bana hep ihtiyacı var. Onu korumalıyım. Ona zarar verecekleri engellemeliyim. El kızı (gelin) oğlumu avucunun içine aldı. Oğlumu uyarmalıyım. Oğlumun yakınında olmalıyım. Oğlum beni unutmasın. Sahayı boş bırakmamalıyım. Ben bu kadar zaman oğlum için çalıştım şimdi sıra oğlumda ve gelinimde onlar da beni mutlu etsinler ve benim arzularımı yerine getirsinler. Hala kontrolun bende olduğunu göstermem gerek. Oğlumun evi benim evimdir. Bu çocuk benim!!!”

Gelinini sorun etmeyen bir kayınvalide ne düşünür?:
“Ben oğlumu çok seviyorum ve onun mutlu olmasını, kendi yaşamını eşi ile birlikte sürdürmesini istiyorum. Oğlum benim sahip olduğum bir mal değil, varlığından mutlu olduğum bir birey. Artık kendi ayaklarının üzerinde durabiliyor dolayısı ile korunmaya, hele de eşinden korunmaya ihtiyacı yok. Elbette ki eşi ile yaşamı paylaşırken problemleri olacaktır bu benim sorunum değildir. Onlar bu durumla baş edecekler ve kendi tecrübelerini kazanarak birlikte yaşamayı öğreneceklerdir. Ben araya asla girmeyeceğim. Elbetteki eğer gelinimi de benim kızım olarak kabul edeceksem onunla samimi bir ilişki kurmaya gayret etmem gerekir. Farklılıklarını hoş görüp oğlumun eşini değiştirme ve ailemize uydurma çabası göstermeyeceğim. Benim ve oğlumun eşi arasında bir sorun var ise bunu gelinim ile çözeceğim, oğlumla değil. Bir ihtiyaçları olduğu zaman ben hep onlar için var olacağım ama bu onların yaşamlarına karışmak veya yönlendirmek anlamına gelmiyor. Yadırgasam da onların ne çocuk büyütme şekillerine ne de yaşam tarzlarına karışma hakkını kendimde görmeyeceğim. Kendimi önemsetmek adına onlara duygusal veya başka bir araçla (Para veya maddiyat) gibi baskılar ile onları satın almaya çalışmayacağım. Kısaca farklılıklarına saygı göstereceğim ve anlamaya çalışacağım, Kendi deneyimlerini yaşamalarına izin vereceğim.”

Kayınvalideyi sorun eden gelin ne düşünür?:
Kayınvaldem evliliğimizin tek sorunu. Bu kadın her konuda yaşamımıza karışıyor. Sürekli bana ne yapmam gerektiğini söylüyor. Oğluna hizmetçi tutmuş gibi davranıyor. Sanki benim tek işim oğlunu mutlu etmek. Sürekli dedikodumu yapıyor, orda burda beni insanlara kötülüyor. Her fırsatta oğluna benim hakkımda kötü laflar söyleyip şikayet ediyor, bizi kavga ettiriyor. Oğlundan beni ayırmak için elinden geleni ardına koymuyor. Oğlu da onu susturmuyor, beni müdafaa etmiyor. Ya anasını seçmeli ya beni. Bu kadın her fırsatta benim hatalarımı ortaya çıkarmak için uğraşıyor. Onun yüzünü görmek şöyle dursun sesini bile duymaya tahammül edemiyorum. Bu kadından nasıl kurtulabilirim Allahım? Nefret ediyorum, ne olurdu sanki yok olsa. Çocuklarımın bu kadına gitmesine tahammül edemiyorum. Kesin bana karşı çocuklarımı dolduruyordur. Evime gelmesini istemiyorum, eşyalarımı karıştırmasından nefret ediyorum, evimi düzeltmeye kalkmasından ve beni beceriksiz gibi göstermesini hiç sevmiyorum. Helede mutfağa girip oğluna en sevdiği yemekleri yapmaya kalkması ve oğlunun gözünde beni yetersiz göstermeye çalışması... Bu kadından nefret ediyorum...”

Kayınvaldeyi sorun etmeyen gelin ne düşünür?:
“Bu benim eşimin annesi. Tabii ki benim annemden farklı. Onu olduğu gibi kabul etmem gerekiyor. Anlayışlı, sabırlı ve hoşgörülü olmalıyım. Bizim yaşamımıza karışmaya çalıştığı zaman güzel bir dille eşimle birlikte düşünüp karar verdiğimizi söylemek gerekiyor. Davranışlarını kişisel algılamak yerine, oğlunu kaybetmekten korkan bir kadının paniği olarak düşünüp anlamaya çalışmalıyım. Açık ve samimi olmalıyım. Kötü biri olmadığını biliyorum. İstemediğim bir şeyi sırf olay çıkmasın diye yapmamazlık etmeyeceğim ama inat olsun yada intikam almak içinde onun istemediği davranışlarda bulunmayacağım. Kayınvaldemin beni üzmesine izin vermeyeceğim ama bende kayınvalidemi üzmek için çabalamayacağım. Kayınvalidem ile bir problemim var ise bunu benim adıma eşimin çözmesini beklemeyeceğim. Eşimi ikimizin arasına sokmayacağım ve bir seçim yapmak zorunda bırakarak ne evliliğimi ne de eşimi yıpratmayacağım. Eşimin annesine saygı duyuyorum ve mümkün olduğunca anlaşmanın bir yolunu arıyorum...”

Evet sevgili okurlar, Kayınvalide – Gelin problemleminin gerçekten çözümü var, bütün mesele anlayışlı olmayı, ön yargılarımızdan kurtulmayı, iyi niyetle yaklaşmayı, empati yapabilmeyi ve hepsinden önemlisi güç kavgasına girmemeyi başarabilmekte yatıyor. Bunu başarabilen tüm kaynanaları ve gelinleri tebrik ediyorum, çünkü gerçektende başarılması söylendiği kadar kolay değil. En azından kayınvalidem ile birlikte 30 yıllık ilişkimizden sonra bunu güvenle söyleyebilirim.

alıntıdır.


Mavi forum

aile içi iletişim

Aile toplumun en küçük birimi olmakla beraber, toplumu en fazla etkileyen kurumdur. Aile kurumunun temel işlevlerinden biri de, ailedeki herkesin en verimli şekilde gelişimini yerine getirmektir. Gelişimin sağlıklı şekli, her bireyin ihtiyacını mümkün mertebede karşılamaktır.

Aile içi iletişim de, bu ihtiyaçlardan biridir. Her ailede iletişim farklılıklar gösterir. Hepimizin kendi kişisel özelliklerimizden kaynaklanan iletişim biçimi vardır. İletişim biçimi farklı olsa da, önemli olan aile içi bireylerin birbirleriyle iletişim kopuklukları olmamasıdır.

Önce ebeveynin aralarındaki iletişimin sağlıklı olması gerekir. Zira yuvanın huzur ve güvenliği çocuğun gelişimi ve ruhsal sağlığı için gereklidir. Anne–baba ihtiyaçları hakkında birbirleriyle ne kadar samimi, net, açık şekilde iletişim kurarlarsa çocuklar da bu oranda ihtiyaçlarını sağlıklı ifade edebileceklerdir.

Ailenin sorunları gizli–saklı kalmayıp, konuşulabilecek müsait zemin oluşturulup, ortaklaşa çözüm yolları aranıyorsa sağlıklı aile iletişiminden söz edebiliriz.

Yapılan bilimsel araştırmalar gösteriyor ki; yeni doğmuş bir bebekle ne kadar ilgilenilir, konuşulur, temas kurulursa, bebeğin duygusal gelişimi olumlu artış gösterir. Bebeğin dil gelişimine de iletişim katkıda bulunur.

İletişimin temelinde yer alan dinleme ve anlatma, karşılıklı konuşmanın birbirinden ayrılmaz parçalarıdır. Eşler birbirlerine konuşma fırsatı verirken çocuklarına da böylesi fırsat vererek çocuğun önce kendini “birey” olarak algılamasına ve böylece ihtiyacı olan duygusal aktarımdan dolayı rahatlamasına imkân tanıyacaktır.

Aile içi iletişimde diğer önemli nokta, “empati kurabilmektir”. Empati, kendimizi karşımızdaki kişinin yerine koyabilme hadisesidir. Meselâ çocuk oynarken oyuncağını kırdığında “Üzülecek ne var?” diyeceğimize, o oyuncağın çocuğumuz için ne kadar kıymetli olduğunu anladığımızı belirten cümleler kurmamız gerekir. “Oyuncağını çok sevdiğini ve buna üzüldüğünü anlıyorum” gibi.

Etkin aile iletişimi için gerekli şartlardan biri de, aile faaliyetlerinin plânlanmasına çocukların da katkıda bulunmalarına, fikirlerini söylemelerine izin vermektir. Meselâ; babanın yaz tatilini nerede–nasıl geçirmek istediklerini tüm aileye sorması ve bu doğrultuda kararlar alması, herkese kendini daha iyi hissettirir.

Sağlıklı iletişimin diğer koşulu da ses tonudur. Ses tonumuzu konuya göre ayarlamalıyız ki, sevgimiz hissedilsin, hayır’ımız dikkate alınsın. Aksi takdirde ısrar geliştiren çocuklara sahip olabiliriz. Ses tonundaki vurgu aslında çocuğa ne yapması gerektiğini de bir nebze olarak vurgular.

İletişimde; yargılamadan başlamak, anlamaya çalışmak, sadece duymak değil, etkin dinlemek önemlidir.

a. Dinlerken fiziksel halimize dikkat etmemiz gerekir.
b. İletişimde bulunduğumuz kişinin karşısına oturmak,
c. Çehremizi ona yöneltmek,
d. Dikkatli dinlemek,
e. Arada bir kendisini dinlediğimizi ifade eden mimikler kullanmak,
f. Konuşurken müdahale etmemek,
g. Duygusal cümlelere dikkat etmek ve bunu anladığını gösteren ifadeler kullanmaya çalışmak önemlidir.

Unutmayalım ki; iletişim başkasını olduğu kadar kendimizi de anlama aracıdır. Ne kadar olumlu iletişim varsa, o kadar kendimiz ve ötekiyle barışığız demektir.

Mavi forum

evliliğin öncesi sonrası :)

Evlilik Bu İşte

Önce: Seninle rüyada gibiyim...

Sonra: Bu evlilik tam bir kabus...


Önce: Çiskeyk, kapuçino, ekspresso...

Sonra: Çay, simit, ayran, soğanla-söğen...


Önce: Boğazda balık, Etilerde ıstakoz...

Sonra: Evde hamsi buğalama, balkonda köfte mangal...


Önce: Para su gibi akar...

Sonra: Damlaya damlaya göl olur...


Önce: Aşkım gözü kördür,kör...

Sonra: Kocam bakarkör, karım nankör


Önce: Nefis kesicisin hayatım...

Sonra: Yeter artık boğma beni...


Önce: Fısıldanan Cemal Süreyya şiirleri...

Sonra: Gürültülü, kahkahalı müstehcen fıkralar...


Önce: Mırıldanan romantik melodiler...

Sonra: Hiç kısılmayan TV sesi...


Önce: Tutkulu Cumartesi Gecesi Ateşi...

Sonra: Bol küfürlü Pazartesi Futbol Gecesi...


Önce: Vİctoria's Secret iç çamaşırları

Sonra: Ulus pazarından gecelik, eşofman, tumman...


Önce: Durma Aşkım...

Sonra: Yine başlama hayatım...


Önce: Saten çarşaf, kuş tüyü yastık, pirinç karyola...

Sonra: Kanepe, yastık, battaniye...


Önce: Aşkından mideme sancılar giriyor...

Sonra: Bu gece olmaz başım ağrıyor...


Önce: Seninle herşeye varım...

Sonra: Haftasonu piknik mi? Ben yokum...


Önce: Lavaboya kadar sana eşlik edeyim hayatım...

Sonra: Çok sıkıştım, önce ben girecem...


Önce: Dünyayı ayaklarının altına sereceğim...

Sonra: Bu evlilik hiçbir yere gitmiyor...


Önce: Senin için herşeyi yaparım...

Sonra: Şu salatayı yapıver...


Önce: Tabii ki annen istediği zaman gelebilir...

Sonra: Bıktım şu cadaloz annenden, ben annemin evine gidiyorum...

Mavi forum

Aşk Acısı Çeken Kadınlar İçin Bazı Hükümler

I Yüz Vermeyen Erkeğin Hükmü

Aşık olan kadının sevdiği, uğruna acı çektiği erkek, ona yüz vermeyen bir erkektir. Elbette bu erkek onu terk etmiştir. Terk eden ve yüz vermeyen bu erkek kesinlikle onunla evlenmeyecektir. Zaten terk edilmek, sonsuza kadar reddedilmek demektir... Kesinbir gerçektir ki, evlenmek istemeyen bir insan, asla evlenmek istemez...Kadının reddedilmesi ve terkedilmesi zaten bu anlamagelir... Ayrıca bu erkeğin reddetmesi ve yüz çevirmesi, başka bir kadını sevmeyi ve onunla evlenmeyi istemesi anlamınada gelir... Başka bir kadını sevmek ve evlenmek isteyen bu erkeği sevmek ve onun için acı çekmek saçmalıktır; ve doğru bir davranış değildir...

II Kaderin Hükmü

İnsanın başına gelen hadiselerde, kendi kaderinden kaçamayacağı bir gerçektir. Eşya ve hadiseler kendiliklerinden hareket etmezler...Varoluş misyonunu yerine getirmek için dünyaya gönderilen insanoğlu, kendi "imtihanıyla" karşı karşıyadır. Ve bu da zaten kaderle; yani insan için yazılan kendi kaderiyle mümkün olur. İnsanın bu kendi kaderi olmasa, "imtihan" diye bir şeyde olamaz... Kendi kaderinden kaçamayan insan, elbette kaçamayacağı için ancak kendi kaderine teslimiyetle huzuru, mutluluğu ve kendi imtihanını kazanabilir. İnsanın kaderine teslimiyet göstermemesi acı çekmesine sebep olur. Çünkü burada insanın başına gelen hadiseleri kendilehine çevirememesi sözkonusudur. İşte bu sebeple kaderini hoşnutlukla ve teslimiyetle karşılamayanlar yıkıma doğru giderler... Zaten kaderine teslim olmamak acı ve mutsuzluk demektir. İnsan bu kendi kaderinden kaçamayacağına göre, teslimiyetle mutsuzluğunu ve acılarını yok etmelidir. Yoksa insan kendi imtihanını başarıyla bitiremeyeceği gibi, dünyada da acılardan ve mutsuzluklardan kaçamayacaktır... İşte bunun içindir ki, kadının aşkın acılarını bir erkek için çekmesi boşunadır ve anlamsızdır. Zaten kadının ve erkeğin kaderinde, ikisinin evlenmemesi vardır... Kadın, kaderinden hoşnut olduğunda; aşkın acıları yine bu kendi kaderini sevdiği, hoşnut olduğu, ve ona(kaderine) ve Mutlak fikre(İslam' a) göre hayatına anlamlı ve doğru bir şekil verdiğinde aşk acıları yok olacaktır...

III Sevilen Erkeğin Hükmü

Kötü erkek, kötü bir insandır. Kötü bir şey, iyi bir şey olmadına göre, kötü erkek neden sevilmelidir ki?!. İnsanın yapısında bulunan kötüyü istememe ve nefret etme duyguları bu yönde işlemelidir... Fakat kadın; kötü erkeği, gerek onu algılama yanlışlarından olsun, gerekse nefsinin kötü bir erkeğin fiziki veya başka bir yapısından dolayı bu gerçek ve doğru düşünce uygulanamaz. Ayrıca nefsin, kötü bir erkeği süsleyerek kadına bu erkeği güzel ve iyi olarak gösterdiğini söyleyelim... Ama aslında gerçeğe göre, kötü erkeğin bedeni veya başka yapıları "güzel" ve "iyi" değildir. Doğrunun olmadığı yerde "güzel de" olmadığına göre, kötü erkek ne kadar yakışıklı olursa olsun; ve bazı yapıları çekici ve hoş olsa bile, işte bu gerçeğe göre çirkin ve iğrenç bir erkektir kötü erkek... Ve bırakalım sadakatli ve güçlü bir sevgiyi, normal bir sevgiyi de haketmez...

...

Kötü erkek aile yıkıcısıdır. Kadınları baştan çıkartıp, aileleri fesada uğratır... Çocuklar bu erkekten dolayı hayatlarında acı ve çile çekerler... Kocalar acıların en iyilerini öğrenmiş olurlar... Bu erkek evlenmek vaadiyle kadınları kandırır. Türlü nefs hastalıkları, kabalıklar, kinler, kirler, alçaklıklar, hainlikler,yalanlar, zalim ve bozguncu yapılar hep bu erkeklerin temel özellikleridir... İşte bir bedahettir ki, kötü erkekler sevilmemelidir... Onlar için acı çekmek iyi bir şey değildir. Bu kötü erkeklerle evlenen kadınlar, her ne kadar nefslerinin hoşuna gitmesi sonucu bu nefslerine kapılıp onları sevseler bile veya evlenseler bile, kesinlikle başlarına büyük bir bela bulacaklardır...Ve bu belada onların hayatlarını etkileyecektir... Çünkü kötü erkek kendi insani yapı ve özellikleriyle kötüdür. Dolayısıyla bu erkekten kötü işlerve sözler zuhur eder.... Bu erkek eşini döver; kabadır, ve yaman bir zorbadır... Doğru bir fikri olmadığından, kötü insani yapılarından dolayı kötülükler bu erkekten eksik olmaz... Dolayısıyla karısını yine dövecektir, hakaret ve küfürleri hiç eksik bırakmayacaktır. Eşini başka bir kadınla aldatacaktır, parasını yiyecektir. Karısının ailesine çileler çektirecektir... Kötü bir erkeğin vasıflarını anlatmakla bitiremeyiz... Hangi kadın kötü bir erkekle evlenerek mutlu olmuştur!?. ve böyle bir evlilikte huzuru ve rahatı bulmuştur!?. Bunun için kadınlar, böyle bir erkekle evlenemedikleri için sevinmelidirler...

...

Şimdi iyi erkek içinde bir şeyler söyleyelim... Bu erkeğin ister kendisinde olsun, isterse hayatında olsun çeşitli basitlikleri vardır. Zaten insan bir anlamda basittir... Bu erkeği de dikkatlice incelediğimizde; kişiliğinde, mizacında, yaşantısında çeşitli kusurlar, zaaflar, zayıflıklar, yapısına ve kendisinin "neyse o" özelliğine göre onda görülür... Bu erkekte haz ve acı karşısında mücadele eder. Yenilmemeye çalışır... Bu erkeğin nefsi varken ona da "tam iyi" diyemeyiz... İhtirasları, ihtiyaçları, hırsları, süfli halleri ve nefsi hep yerinde durur. Midesini o da ihmal etmez. Aç kaldığı zaman yemek yemeye can atar... Bu erkek tuvalete gider. İçindeki nefsi onu rahat bırakmaz. Nefsten ruha, ruhtan nefse birbiri ardınca sürekli geçişler yapar... Bir insandır o. Kaderinin ve mizacının ona verdikleriyle yaşar. Ölümlü bir varlıktır... Hayatında hatalar yapacaktır. Daha sonra aklı başına gelecektir... Onunda elinden mutlak iyilik gelmez. Çünkü o mutlak muhtaçtır. Sonunda ölecektir... Bu erkek, kendi için acılar çekilmeyi hak etmez...

IV Erkekle Herşeyin İstenildiği Gibi Gitmeyeceği Hükmü

Kadının sevdiği erkekle evlenmesi, herşeyin hep istenildiği gibi yolunda gideceğini göstermez. Evlilikle kusurlar, zaaflar, insani tarafların basitlikleri, bıkkınlık ve tekdüzelik öğrenilecek ve bilinecektir... Böylece aşkta bitmiş olacaktır... Zaten aşk; uzaklık, kavuşamamak, belirli bir mahremiyet veya araya giren herhangi bir nedenin bu aşkı besleyip güçlendirmesiyle devam eder... Gölgeler romanındaki şu sözleri hatırlayalım: - "Bütün bu aşk üçgenlerinde önemli olan nokta şudur: Aşkı ve tutkuyu kaynama noktasında tutan üçüncü kişi, yani aldatılan koca olmasa, iki sevgilinin tutkusu bir saatten fazla sürmez..." ( 1 )

Erkekle herşeyin istenildiği gibi gitmeyeceğini söylemiştik... Erkek ve kadın kendileri için müşterek bir dünya kurarlar. Hayat, belirli bir şablonu olmayan, karmakarışık ve karanlık hadiseler yumağıdır... Hayata ve hayatımıza karşı tam güven duygularımız oluşmaz. Onlara güvenemeyiz... Herşey değişir; hazzı acı takip eder, acı da yerini hazza bırakır... Erkek ve kadının müşterek dünyası birbirlerini etkiledikleri gibi, dünyadaki eşya ve hadiselerde ikisinin hayatını etkiler... Erkek hastalanabilir, aldatabilir, boşanmak isteyebilir veya ölebilir. Doğacak çocuklar sorunlu olabilir; ve böylece ikisi de bazı acılar tadarlar... Açıkçası ne evlenmeyle, ne de bekarlıkla herşey istediğimiz gibi şu dünya hayatında gitmeyecektir... Fakirlik, aile sorunları, eşlerin kendi aralarındaki her çeşit sorunlar, insanlar, hastalıklar, ölüm, eş kavgaları, çocuklar, mizaç uyumsuzlukları, hatta eşlerin kendi nefsleri de, kendi bünyelerine göre onları az veya çok olarak etkileyecektir... Bunun içindir ki, erkeği "gaye" ve "herşey o" gibi düşünceler besleyerek ve böyle görerek ona hayatını adamak, hem saçmalıktır hem de yalnız erkek için yaşamak kadını yıkıma götürür...

V Aşk Kadını Olmaktan Vazgeçmek

Aşık kadınlar arasında "mutlak aşık" olmayı hakeden kaç kişi vardır?.. Hiçbir erkeği sevmeden, gönlünden geçirmeden, bir erkeği seven kadınlardan bahsediyoruz... Evet, alacağımız cevap "mutlak aşık" bir kadının çok az olacağıdır.
Hayatında onu, bunu, şunu sevdikten sonra, kalkıp aşıklık rolünü oynamak, "ben aşığım" demekte sahtekarlık ve ikiyüzlülük gibi birşey aslında... Herkesi gönlünden geçirip, birçok kimseleri sevdikten sonra, aşkın "biri" istemesi karşısında aşık kadınlar bu duruma düşerler... İşte hemen diyebiliriz ki, bir erkeği sevip uğruna acı çeken kadınların, bu acıları çekmelerinin aslında saçma ve tutarsızlık olduğunu... Çünkü, önceden başka erkekleri sevdikten, gönlünden geçirdikten sonra, bu erkekler içinde geçirilen ve biten acıların şimdiki sevilen kişi içinde çekmek saçmalıktır... Ki, her aşk acısı gibi, bu şimdiki aşkın acıları da bitecektir. O halde bu acıları çekmek gerçekte saçmalıktır ve yanlıştır... Buna, kadının ilerleyen hayatında kocasıyla evleneceğini de eklersek durum daha çok belirginleşir...

Ayrıca kadında nefs varken; şehvet, aile kurmak, çocuk sevgisi, zorunluluklar, çevre baskısı, gereklilikler ve geçim sıkıntıları hep yerinde dururken "mutlak aşıklığın" olamayacağını da söyleyelim... Ayrıca aşık kadınlar, aşık oldukları erkeklerle evlenemezler... Az önce söylediklerimizden dolayı da başka bir erkekle evlenmek zorunda kalırlar... Şunu da söyleyelim ki, aşk, evlilik için gerekli olan birçok uyumu, denkliği, doğru bir bakışı ve ölçülülüğü aramadığından doğru bir evlilik olmayacaktır bu. Aşk evliliklerinin genel olarak mutsuzlukla sonuçlanması bundandır... Çünkü kendisinde akıl, ölçü, ve düzen olmayan bir şey olan "aşk duygusuyla" hareket edildiği için mutsuzluk kaçınılmazdır...

Diğer bir taraftanda "aşk kadını" olmak acıları da beraberinde getirir. Kadının evlendiği zaman eşine vereceği sevginin, evlenilmeden ve evlenileceği belirsiz olan bir erkeğe vermesi yüzündendir bu... Sevilen erkeğin aşık kadını seveceği meçhuldur. Aslına bakılırsa sevmeyecektirde. Çünkü "aşık" bir anlamda kavuşamadığı için aşık olmasından dolayı "aşık" olduğuna göre bu böyledir... Yine genel olarak aşktaki sevgi çoğunlukla tek taraflıdır. Buradaki seven aşık bundan dolayı acı çekmeye mahkumdur... Fakat evlilikte durum böyle değildir. İnsanlar birbirleriyle uzun süreli görüşmezler.

Evlenebilecekleri varsa evlenirler, evlenmeyecekleri varsa evlenmezler. Böylece aşk ve sevgi acılarını çekmemiş olurlar. Zaten uzun müddete dayanan her erkek ve kadın iletişimi herhangi bir acıyla biter ve bitmeye mahkumdur... Evet, evlilikte ölçü, düzen, uyum, akıl ve doğru aranır, ve herşey terazide tartılır. Hem sonuç evlilikle biteceği için acılarda çekilmez...

Yine, işin bir başka tarafı da, bütün kadınların "aşk kadını" olduktan sonra cemiyette ne ailenin, ne anneliğin, ne çocukların, ne de kocaların sağlıklı, huzurlu, ve mutlu olması düşünülebilir. Yani bütün insanlık diyebiliriz... Şimdi biraz tecrit yapabiliriz bu söylediklerimiz için...

Aşıkların genel olarak birbirleriyle kavuşamadıklarını söylemiştik. Aşkın daha çok tek taraflı bir şekilde olduğunu; ve uyumu, ölçülülüğü, düzeni aramadığını da...İşte bu aşk, "aşık kadın" tarafından üzerinden atılamadığında anne de olmaması gerekir. Çocuğununda ve eşininde olmaması gerekir. Çünkü aşkla başka bir erkeği seviyordur. Dolayısıyla bu erkeğe kavuşamadığı için yine bu aşka inanarak "aşık kadın" olmaktan vazgeçmediği zaman ne ailesi olabilecektir, neçocuğu, ve ne de eşi olabilecektir. Bu elbette cemiyete yayılacağından, biz " aşk kadınlığını " onaylayarak , böyle kadınların kendine ve cemiyete zarar vermelerini kabul etmiş oluruz... İşte bu realiteyi bütün kadınların böyle olduğunu düşünerek varsayalım. Çünkü az önce bütün kadınların aşık oldukları zaman cemiyette ne ailenin, ne çocukların, ne kocanın, ne de anne olarak kadının var olamayacağını söylüyorduk. İşte şu noktaya geldik: Ahlakta bir şeyi doğru olarak kabul etmenin, onun herşeyde doğru olacağı gerçeğine...

Bunu söyledikten sonra, gerek aşk için olsun, gerekse kadının "aşık kadın" olmasını onaylarsak , onun ve toplumdaki herkesin böyle olmasının doğru olacağını kabul etmiş oluruz. Oysa kadın, aşık kadın rolünden çıkmadan evlenemeyeceğine göre, "aşık kadınlık" rolü ölmüş demektir. Evlilik insanlık için bir zorunluluktur çünkü... Ve kadın ancak böylece başka bir erkekle evlenebilir... Diğer taraftanda hiçbir erkek, aşık bir kadınla gönülden evlenmek istemez... Evlense bile kadının yabancı bir erkeğe duyduğu aşk onu itecektir. Böyle bir kadınla evlendiğinde, erkek mutsuz olacaktır... Kadın, içindeki yabancı bir erkeğe olan aşkı yenmediği sürece gerçek ve huzurlu bir evlilik ne kendi için, ne de kocası için olabilir... Aşık kadının hayalinde yabancı bir erkek varken saadetli bir evlilik mi olurmuş?!. Sanırız mesele anlaşıldı... Aşktan vazgeçmeyince aile de yok, çocukta, eşte, anne de, baba da, cemiyette, insanlıkta yok.. Huzur ve saadette...

- "Şimdi de Batı'nın ruhunu anla: Avrupa' nın aşk tarihinin son sekiz yüzyılı, sevgiyle-evlilik arasındaki çatışmayla doludur; ve Avrupa' da çekilen acıların yarısını CİNSİ SADAKATSİZLİK başlığı altında toplanabileceğine işaret eder..."
“…çünkü ailenin amacı aşk yaşamak değildir… Çocuk yetiştirmektir!.. Evlilik müessesesinin gerektirdiği amaç da, Tanrının isteğinin yerine getirilmesidir…“ ( 2 )

Aşkla aileler yıkılır. Kocalar ve kadınlar aldatılır. Çocuklar hayatın tehlikeleriyle başbaşa kalırlar… Aşık kendine zarar verdiği gibi; ailesine, çevresindeki insanlara da acı ve zararlar verir. Aşk doğru düşündüremez çünkü insanı; aklı ve ölçülülüğü aşık insanın elinden alır. Ve aşığın kalbine bir tiran oturur. Aşktır bu… Olur olmaz insanları bu aşığa sevdirir. Aşığın asla evlenemeyeceği bu insan onu yıkıma götürecektir… Ona tiranca hükümler verecektir… Cinayet işletebilir, eşini aldatabilir; çocuklar ve ailede önemsizdir artık… Gelecekte evlenebilecek kocaya ve kadına ihanet edilmiştir… Bir insana duyulan aşk ona layık değildir; bu aşırılıktır, kötülüktür ve doğrulardan sapmaktır… Goethe boşuna dememiş:

“Küçümsenmiş aşk için! O cehennemi şey için!
Daha kötü bir şey var mı, üzerine ant içeceğim!“… ( 3 )

VI Son Hükümler

Her türden “ümit“ bırakılmalıdır. Kalbe asla konulmamalıdır… Çünkü sevilen erkeğin tekrar dönebileceği veya sevebileceği düşüncesi, kadına zarar verecektir… Ayrıca ümit aşkı devam ettirir. Oysa bir kere sevmeyen erkek, bir daha sevemez. Çünkü baştan sevilmemek, aşık kadının hiç sevilmeyeceğini gösterir. Sevme hadisesinde insanlar baştan severler. Baştan sevilmeyen bir insan, zaten baştan sevilmediği için yine sevilmeyecektir…

Aşık kadın duygusal düşüncelere kapılıp her ne kadar acı çekse bile, bu sevmeyen erkek için bir şey ifade etmez. Yani yine de aşık kadını sevemez. Vicdanı varsa sadece üzülür ve elinden bir şey gelmez. Çünkü bu erkek onu sevmiyordur.

Duygusal düşüncelere kapılmak ve aşık olunan erkek hakkındaki izleri ve yaşananları hatırlamak ve duygulanmak aşkı devam ettirir. Bu yüzden bunlar bırakılmalıdır. Ayrıca bu günahtır. Çünkü ortada evlilik denilen bir şey yoktur…. Kadın ileride evleneceği eşini ve çocuklarını aklına getirmelidir. Elalemin yabancı adamı kalbinden defolmalıdır…

Doğru olan budur. Kadın için önemli olan eşi ve çocukları olmalıdır. Zaten bu anlaşılsa aşkın acıları da, bu sevilen yabancı erkekte defolup bir yerlere giderlerdi…

Dipnotlar:
1) Gölgeler, Salih Mirzabeyoğlu, İbda Yayınları, s. 156, 157
2) Gölgeler, Salih Mirzabeyoğlu, İbda Yayınları, s. 157
3) Aşkın Metafiziği, Schopenhauer, Sosyal Yayınlar, Çev. Selahattin Hilav, s. 44

Mavi forum

Evli, mutlu ve stressiz!

Mutlu giden bir evliliğin stresi yenmenin en önemli yolu olduğunu biliyor muydunuz? İngiltere'de yapılan bir araştırma bu tezi doğruluyor!

Mutlu bir ilişkinin stres ve çalışma hayatındaki güçlüklerle başa çıkmanın en önemli aracı olduğunu belirten uzmanlar, "dertsiz" oldukları düşünülen bekarların, mutlu evlilere göre stresi yenmekte daha şanssız olduklarını ifade etti.

Dr. Roxane Gervais ve ekibi tarafından yapılan araştırmaya, Yorkshire'daki bir hastanede çalışan 400 hemşire katıldı. Mutlu bir evliliği ya da uzun süreli ilişkisi olan hemşirelerin işyerindeki zorluk ve stresten daha az etkilendiklerini tespit ettiklerini söyleyen Gervais, bekar ya da dulların ise stresi daha etkili biçimde hissettiklerini kaydetti.

Strese karşı en zayıfların boşanmış kişiler olduğunu belirten Gervais, evlilerin veya bir partneri olanların ise sıkıntılarını eşleriyle paylaştıklarını, eşlerinden gördükleri desteğin onları rahatlattığını söyledi.

Mavi forum

Evet demeden önce!

İlişkinizde her şey yolunda gidiyor, hayatınızdaki en büyük kararlardan birinin eşiğindesiniz: Evlenmek! Doğru kararı aldığınıza nasıl emin olabilirsiniz? Bunun kesin yanıtını ‘evet’ dedikten sonra öğrenecek olsanız da, kafanızı karıştıran büyük sorularda size yardımcı olabilecek bir listemiz var. Okuyun, bakalım ne düşüneceksiniz?

İlişki

• Birbirinizin tavsiyelerine kulak veriyorsunuz. Her defasında işler daha da yoluna giriyor.

• Sevgiliniz sizi kırdığında somurtmaktansa ona bunu söylüyorsunuz.

• Kavgalarınız çoğu zaman karşılıklı tatminle son buluyor.

• Birbirinizin mevcut toplam borçlarından haberdarsınız.

• Evlendiğinizde gelirlerinizi nasıl birleştireceğinizi konuştunuz, yaptığınız plan içinize sindi.

• İlgi alanlarınız ve arkadaş çevreniz, her zaman kendi başınıza kaldığınızı hissetmenize imkan vermeyecek kadar ortak.

• ‘Rahat yaşamaya yetecek’ kadar olduğunu düşündüğünüz gelir düzeyi aşağı yukarı aynı.

Mavi forum