Selamun Aleykum

selamunaleykum arkadaslar,
bu siteyi bi arkadas tavsiye etti,gercekten cok guzelmis!Beni de araniza alirsaniz sevinirim...:cicek:

Panik Bozukluk, Opsesif Ve Panik Atak

ARKADASLAR KUSURA BAKMAYIN DAHA YENI GELMEME RAGMEN HEMEN CANINIZI SIKMAK ISTEMEZDIM AMA BELKI BENIMLE AYNI SEYLERI YASAYAN BIRILERI VARDIR DIYE BURAYA YAZMAK ISTEDIM. BEN 9 SENEDIR PANIK ATAK, OPSESIF VE SIDDETLI DEPRESYON TEDAVISI GORUYORUM. HER SENE HASTALIK TEKRARLARDI AMA KISA SURERDI AZ AZ YASAMAYA DEVAM EDERDIM. AMA BU YIL KORKUNC BIR SEKILDE HASTALIGIM TEKRARLADI. ASLINDA SIZIN YAPABILIECEGINIZ BIRSEY VARMI BILEMIYORUM AMA SADECE DESTEGE IHTIYACIM OLDUGU ICIN BURAYA YAZIYORUM. BENIMLE AYNI SEYLERI YASIYAN BIRI VARSA LUTFEN BENIMLE PAYLASSIN. INANIN DOKTORUMDAN COK BENIM GIBI HASTA ARKADASLARLA KONUSMAK BENI DAHA COK RAHATLATIYOR. SIZI SIKTIGIM ICIN OZUR DILERIM. :a015:

Komik sinekler

http://www.mojoflix.com/Video/Fly-Trainer.html

Hicbir iyiligi kucumseme!

Hicbir iyiligi kucumseme!


Hicbir iyiligi kucumseme! Ne ac bir hayvani doyurmak kucuk
bir seydir, ne de bir kardesinle karsilastiginda ona
gulumsemen basit ve degersizdir. "Kim zerre kadar hayir yaparsa
onun karsiligini gorur, kim de zerre kadar kotuluk yaparsa
onun karsiligini gorur" (Zilz�l, 7-8).

Hz. Peygamber buyurmustur: "Cennet kapisini acacaklarin ilki
benim. Fakat beni gecmeye calisan bir kadin gorecegim ve ona:
"Sana ne oluyor? Sen kimsin?" diyecegim. O da: "Babasiz
kalmis yetimlerimin basinda oturup bekleyen bir kadinim"
diyecek."

Samdan biri geldi ve "Bana Safvan b. Suleym'i gosterin. Onu
ruyamda gordum. Cennete girmisti" dedi. Adama: "Neden oturu
girmis?" diye sordular. Adam: "Bir gomlekten oturu"
cevabini verdi. Sonra bazi arkadaslari Safvan'a bu gomlek neyin
nesi deyince Safvan: "Soguk bir gecede mescitten cikmistim.
Ciplak birini gorunce, hemen gomlegimi cikarip ona
vermistim." dedi.

Iyilikte buyuk-kucuk ayrilmaz. Cennet bir surprizler
diyaridir. Bizi hangi amelimizin kurtaracagi da belli degildir, o
da bir surprizdir. Bazen, dudagimizda beliren bir tebessum
goncasi, karsimizda butun umitleri hazanla sarsilmis birisine
oyle bir insirah bahari yasatir ki, onun karsiligini biz,
ahirette cennet bahceleri olarak goruruz. Oyleyse iyiliklerden
hicbirini, ama hicbirini kucuk gormek dogru degildir. Velev ki
bu iyilik, kovadaki suyu bir baskasinin kabina bosaltmak kadar
kucuk bile olsa...

***
Allah Rasulu Hazret-i Muhammed (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki :
Allah bir idarecinin iyiligini murad ettigi zaman, ona durust bir yardimci
verir. O, onun unuttugu seyleri hatirlatir ve hatirlattigi islerde de yardim
eder.
Ebu Davud, Imare 4

www.nurpenceresi.com dan alinmistir.

Kimselere Diyemedim

Oyle cok pazarlik ettim ki Seninle ey Rabb’im.
> Sen cagirinca, kendime
>ayirdigim vakitlerden calindigini dusundum. Ezan okununca, sevdiklerimle
>gecirdigim zamanlarin azalmasindan korktum. Vakit girince, icim “ciz” etti
>hep. Odamdan uzaklastim, biraktim isimi, bozdum keyfimi; oylece namaza
>durdum. Ayak diredim, “az sonra kilsam da olur!” dedim. “Az sonra”larim
>“cok sonralar”a dondu, gec kaldim, gec kalmaktan utanmadim. Sonunda
>ayaklarimi suruye suruye vardim huzuruna. Pazarligimi vaktin daralmisligini
>bahane ederek yeniden ileri surdum. Kaciyordu namaz ya; o yuzden cabucak
>kildim, selam verdim, hemen kalktim, rahatladim. Oysa rahatligi Sana
>borcluyum. Agrimayan her bir disim kadar huzur borcluyum Sana. Damarlarimin
>her bir noktasinda pihtilasmayan kanim kadar suk�net borcluyum Sana.
>Tenimin kasinmayan her bir
>noktasi kadar rahatlik borcluyum Sana. Dislerim agriyacak olsa her biri
>icin harcayacagim zaman Senin. Kanim pihtilasip damarlarim tikanacak olsa,
>her defasinda izdirap ve korkuyla gecirecegim saatlerin hepsi Senin. Tenim
>her noktasinda yirtilacakmis gibi aciyacak olsa, kendi kendime dar
>gelecegim huzursuz gunler Senin.
>Gun oldu; usandim. Sabrimi tukettim; tukendim. Kendimi yontmaya
>heveslendim. Benden istedigin zamani cok gordum. Benden istedigini, benim
>icin istedigini bile bile, huzurunda huzursuz durdum. Fazla buldum namazin
>rekatlarini; kisaltmak icin bahaneler aradim. Gunumu delik desik etmeni,
>isimin arasina kesintiler sokmani, hayatimin ortasina duraklar koymani,
>uykumu bolmeni luzumsuz gordum. “Beni bana birak!”larla durdum huzuruna;
>icim baska bir yerlerin turkusunu soylerken, ben seccadende, belki sadece
>bedenimle, mihli kaldim. Oysa Sen, dileseydin dar edebilirdin zamani
>bana! Bir ucurumun dibine savrulmus bir arabada caresizce Sana yalvartiyor
>olabilirdin beni. Korkulu bir savasin orta yerinde ates ve kan kusan
>bombalarin altinda gunumu de, isimi de, uykumu da, hatta ruyalarimi da
>delik desik etmelerini takdir edebilirdin. Dusmeyen bombalar kadar, ucuruma
>savrulmayan arabalar kadar genislik borcluyum Sana.
>Icten pazarlikti benimkisi. Oyle icten ki kendime bile soyleyemedim.
>Gozlerimle birlikte gonlumu de secdene kilitlemeyi cok gordum. Kendimi
>sifirlamayi, benligimi hice indirgemeyi beceremedim. Ensemde kaderin
>sicacik nefesini hissedecek o teslimiyetin vadisine inemedim. Acelem vardi;
>alnimi koydugum gibi kaldirdim seccadeden. Butun benligimle asagi inemedim.
>Isim vardi, secdemi isime zaman kazandim. Secdeye kalbimi de sigdirmaya
>calismadim. Uykum vardi, secdemi sig birakip uykumu derinlestirdim.
>Itirafimdir: Bencilligimi de sirtima alip
>ruk�larda eritemedim. Bedenim egilirken huzurunda, “emrolundugum gibi
>dosdogru olma”nin agirligini sirtima almayi erteledim. “Sirasi degil!”di;
>“hele dur; sonra da olur!”du. En Sevgili’ni bir gecede ihtiyarlatan emri
>uzerime alinmadim.
>Sen dileseydin, cocugumun ciliz nabizlarinin esliginde, los ve nesesiz bir
>yogun bakim odasinda, gozumu de gonlumu de, umutsuzca, caresizce,
>urpertiyle, korkuyla bir monitorun ekranina kilitleyebilirdin. Dileseydin,
>yeryuzunun suk�netini bir anda kesip, kucucuk bir duvar kipirtisinin
>golgesinde, mini mini bir sarsintinin beklentisi icinde saclarima aklar
>dusurebilirdin.
>Icten pazarlik mi denir buna? Sen bilirsin Seninle ettigim pazarligi.
>Kendime sakladigim ve hatta kendimden de sakladigim sir bu. Dilime bile
>degdirmekten korktugum, agzima almaktan utandigim oyle bir sir iste.
>Fisildamasi bile aci veriyor ya… Mesel�, uzayinca Fatiha, uzayinca s�re,
>heceler sanki ozgurluge giden yolu taslar gibi kestikce, “bitmez simdi bu
>namaz!” dedigim cok oldu. Ama icimden. Kimseler duymadi.
>Bir Sen duydun beni ey Rabb’im. Sirrimi bir Sen bildin. Kendimi luzumsuz
>hissederken seccadenin uzerinde, dudagim anlamina yetisemedigim kelimeler
>icin oynarken, Sen beni soyledigimden fazlasiyla duydun, soyleyemedigimi
>de, dile getiremedigimi de bildin. Ruhumu alip uzaklara gittigim halde, bir
>bedenimi biraktigim halde huzurunda, kovmadin beni, yakinliginda tuttun.
>Itirafimdir; oyle anlatildigi gibi ozleyebilmeyi beceremedim henuz namazi…
>“Aradan cikarmaya calistigim” oldu namazi. Gecistirdim namazi. Bir
>“sorun”du cozdum, hallettim. Selam verip sonra yasamaya basladim… Yasamayi
>namazin icinde aramaliydim. Namazi yasamanin icine sizdirmaliydim oysa.
>Bilemedim.
>Kafa tuttum, ayak diredim, pazarlik ettim; ama Sen utandirmadin, yine yine
>yine huzuruna
>aldin beni. Her secdede rahmetinle oksadin alnimi. Her ruk�da “aferinler”
>fisildadin gonlume. Her vakitte yeni bir sayfanin akligina cagirdin ruhumu.
>Yuzume vurmadin. Azarlamadin. Asagilamadin. Hepten umut kesmedin benden.
>Yok saymadin. Utandirmadin.
>Pazarlik ettigimi Seninle bir Sen bildin ey Rabb’im. Kimselere soylemedin.
>Sirdasim Sensin, bir Sana acabilirim icimi, bir Senin beni ayiplamandan
>korkmam. Ben iste boyleyim; yine “bana ait”lerin hesabindayim. Baska kime
>soyleyeyim? Baska kimin anlayisindan medet umayim?
>
>SENAI DEMIRCI
>www.nurpenceresi.com dan alinmistir.

benim ruyam

arkadaslar merhaba...dun gece ruyamda annemi gordum.bizim eve gelmisti.ama bizim evde cok buyuk simsiyah iki tane hamam bocegi vardi...annem bunlari eliyle oldurmeye calisti ve oldurdu...acaba ne anlama geliyo.bilen biri yorumlarsa sevinirim:))

gulelim gari :))