nekadar yanlis nekadar dogru bilmiyorum ama gercekten ilginc bir site
http://www.icerix.com/icerix.php?adr...sh/ghosts.html
16 Nisan 2007 Pazartesi
hayaletler+18
"En Acikli Oyku"
Baskasinin Kalbini Tanimak...
"Yeryuzunde kim bir baskasinin - hatta kendinin kalbini taniyabilir ki?"
Ford Madox Ford'un, "En Acikli Oyku" adli kitabinin konusu bu sorunun etrafinda donmektedir.. .
Ask, tutku, hirs, gizlilik, acimasizlik ve parcalanmislik vardir bu hikayede...
En acikli oyku diye baslik atilmistir bunca guclu kavrami bir arada barindirdigi icin...
Bu kitabi okurken bu soruyla karsilasana kadar kendi kalbimi, icinde barindirdiklarini hatta baska insanlarin kalbini de en az benimki kadar iyi tanidigimi saniyordum...
Siz hic dusundunuz mu, kendi kalbinizi gercekten taniyip bildiginizi?
Ya da baskalarininkini. ..
Ben temiz kalpliyimdir, gercekten sevilmeye layik insanlari severim, birine asik olduktan sonra ondan baskasini gormez gozum, kalbimin sesi her zaman dogruyu soyler derken, hic inandiniz mi tum bu soylediklerinizin hepsinin gercek olduguna?
Tum bunlarin gercek olmasi icin kalbinizi cok iyi taniyor olmaniz, onun barindirdigi ve yapabilecegi her seyi bilmeniz gerekir...
Bu baskalari icinde gecerli...
Bensiz asla yapamaz, benden baskasini sevemez, ne olursa olsun benden vazgecemez dediginiz insanin kalbini ne kadar taniyorsunuz ve biliyorsunuzki onun ve kendinizin hakkinda bu kadar kesin hukumler verebiliyorsunuz?
Bundan yillar once, cocukluk donemimden olgunluk donemime gecis zamanlarimda, cilginlar gibi sevmeye basladigim bir insan icin yapmadigim fedakarlik, cekmedigim aci ve mutsuzluk kalmadi....
En sonunda hak ettigim sevgiyi kazandim belki, platonik olarak yasadigimi bu ask zamanla karsilikli bir iliskiye donustu...
Onu gormedigim zamanlar yalnizdim, beni gormedigi zamanlar huzursuzdu.. .
O kadar guveniyorduk ki birbirimize, o kadar bagliydik ki bu sevgiye, o kadar kesin gozuyle bakiyordukki verdigimiz sozlere, sanki gelecegimizde yasamlarimizda birbirimizden baska hic kimse olmayacakti.. .
Oylesine hesapsiz ve tarifsiz seviyordum ki, "bir daha baskasini sevemem" diye kesin hukumler veriyordum kendi kendime...
Ondan baska herkes onemsiz varliklar olmustu benim icin, gozum ondan baskasini gormuyordu, o da en az benim onu sevdigim kadar seviyordu beni, cok saglam iplerle bagliydi bana, askima...
"Ne olursa olsun, dunya dursa, kiyamet kopsa, biz birbirimizden vazgecmeyiz" diyorduk...
Ne olursa olsun, kim ne derse desin bu kalp onun icin atiyor ve bundan sonra hep onun icin atacak diyordum...
Kalbimi tanidigimi, icinde barindirdiklarini bildigimi saniyordum o zamanlar...
Onun icin bunca sozler gecirmeye calisiyordum kendi kendime...ve gercekten tanidigimi sandigim kalbime...
Onun kalbini de cok iyi tanidigimi, hislerine sonsuza dek guvendigimi saniyormusum o zamanlar...
Onun icin inanmisim verdigimiz sozlere, gelecekte hayallerimizde canlandirdigimiz o sonsuz birlikteligimize. ..
Inanin bana, simdi nerede oldugunu bile bilmiyorum.. .
Eminim o da bilmiyordur nerede oldugumu, ne yaptigimi...
Itiraf etmek gerekirse, bu essiz birlikteligi, bu bitmek bilmez gibi gorunen sevginin duzenini ilk bozan ben oldum...
Ondan baskasini asla sevemeyecegine inandigim bu kalp, hic olmadik bir anda, benim icin ulasilmaz hatta imkansiz olan bir insan icin carpmaya basladi...
Her sey bir anda alt ust oldu...Kendime soz gecirebiliyordum ama kalbime asla...
Artik o vazgecilmez dedigim sevgiyi kontrol edebiliyordum, ama kalbimin baskasi icin atmasina engel olamiyordum.. .
Karsiliksiz bir ask icin yasiyordu artik kalbim, tutku haline donustu bu ulasilmazlik kalbimde...
O "vazgecmem, onsuz yapamam" dedigim insan yillardir tanidigini sandigi kalbimin bu ihanetine daha fazla dayanamadi ve sessizce cikti gitti, once yasamimdan, sonra artik yeri olmadigini anladigi kalbimden...
Madem benim kalbim baskalari icin carpabiliyordu, onunki de ayni seyi yapabilirdi. ..
O bitmez dedigimiz sevgi bitti, o vazgecilmez dedigim sevgili gitti...
Ikimiz de sonradan anladik ki, suc bizde degilmis, asil suc ne zaman ne yapacagi belli olmayan bu degisken, bu hep farkli arayislar ve essiz sevgiler pesinde kosan kalplerimizdeymis ...
Soylesenize, siz hic soz gecirebiliyor musunuz her an farkli istekler icine giren, yasaminizin onun atisina bagli oldugu o kucucuk nesneye, kalbinize?
"Benim kalbim hep seninle" dediginiz zaman bir insanin gozunun icine bakarak, ne kadar guveniyorsunuz o tanidiginizi sandiginiz kendi kalbinize?
Ya da neye guveniyorsunuz da bir turlu soz geciremediginiz kalbinizin adini baskalarina sozler veriyor, vaadlerde bulunuyorsunuz?
Bir bakisa, bir rastlantiya, beklenmedik bir anda soylenen tutku dolu sozlerle daha hizli atmaya baslamiyor mu kalbiniz?
"Asla baskasina ait olamaz, baskasini sevmez" dediginiz o kalp ne kadar degisken istekler icin, ne kadar farkli asklar icin sinyaller veriyor gogus kafesinizin icinde, hic dusundunuz mu?
Ya baskalarinin kalpleri?
Cok iyi tanidiginizi soylediginiz insanlarin o an belkide baska arayislara ihtiyac duyan kalplerinin size olan bagliligindan ne kadar emin olabilirsinizki?
Bir zamanlar sizin icin atan bir kalbin artik baskasi icin atmaya basladigini fark ettiginiz anda kendi kalbinizin sesini dinlemekten ve bu aci gercegi kabullenmekten baska ne gelirki elinizden?
"Yeryuzunde kim bir baskasinin - hatta kendinin kalbini taniyabilir ki?"
Ford Madox Ford, bu sorunun etrafinda donerek yazmistir en acikli oykusunu...
Cunku bir insanin kendi kalbini taniyamadigi kadar baskalarinin kalbinede bir o kadar yabanci olmasi ancak "en acikli oyku" basligiyla nitelendirilebilir. ..
Hikayesinin bir yerinde "Yoksa biz yalnizca anlik durtulerimizle davranmak uzere mi yaratilmisiz?" diye soruyor okuyucuya...
Evet, her insanin bir kalbi vardir, ve bu milyonlarca kalbin aradigi hep farkli seylerdir...
Hep ayni seyler, tek duzelik, monotonluk hem insani sikar, hem de kalbini...
Bu yuzden bir insanin kendini bile dogru durust taniyamamasi gibi kendi kalbini, hele baskalarinin kalbini tanimasina imkan yoktur...
Cunku sabit ve belirli olmayan hicbir sey taninamaz, ogrenilemez...
Belki de hepimiz yalnizca anlik durtulerimizle davranmak uzere yaratilmisizdir, ama bunda ne bizim ne de baskalarinin sucu var...
Kendi kalbimizden emin olamadigimiz kadar, baskalarininkinden de suphe duymaya basladigimiz anda, anlik durtulerimizin isteklerine gore, yani kalplerimizin ihtiyaclarina gore davranmaya mahkumuz sanirim...
Kimseye kendinizi zorla sevdiremezsiniz, kimseyi de zorla sevemezsiniz. ..
Kendi kalbinizi gercekten tanimak ne kadar olanaksizsa, baskalarinin kalbini tanimakta o kadar imkansizdir...
Bu durumda yapilabilecek tek sey, o degisken kalbinizin isteklerine, arayislarini hic tereddutsuz kabul etmek ve yasanmasi gereken ne ise onu yasamaktir...
Dedim ya, simdi o bir zamanlar taparcasina sevdigim sevgili su anda nerede bilmiyorum.. .
Istesem ogrenirim, ama kalbim beni baska insanlara, baska dunyalara, baska ruyalara dogru surukluyor...
O baska insanlarin kalplerini tanimamin imkansiz oldugunu ve onlarin gercekliginden asla emin olamayacagimi biliyorum, ama artik bu beni rahatsiz etmiyor...
Bugune kadar, bu soruyla karsilasana kadar, hep kalbimi tanidigimi, hislerimin ne oldugunu cok iyi bildigimi sanirdim...
Oysa oyle yabanciymisim ki kalbime, artik bana sevgiye dair sorulan sorulara durustce cevap veremiyorum, cunku her sey degisiyor kalbimde, gun ve gun bu dunyada her seyin degismesi gibi...
Baskalarinin kalbinden, duygularindan da bir turlu emin olamadigim icin, artik icimden inanmak gelmiyor bana soylenen o tatli sozlere, o ask yeminlerine. ..
Cogu meselede kendime guvenebiliyorum, ama kalbime gelince, her sey alt ust oluyor...
An geliyor kalbimin sesini dinliyorum ve mutsuz oluyorum, an geliyor o taniyamadigim kalbim benim en yakin dostum oluyor, ne kadar yabanci olsam da onun belirsiz isteklerine ve ihtiyaclarina, sadece onun istedigi anlik durtulere teslim ediyorum kendimi...
Bu nasil icinden cikilmaz bir kaostur bilmiyorum, sanirim her sey bu sorunun cevabinda gizli...
Yeryuzunde hic kimse bir baskasinin, hatta kendinin kalbini taniyamaz...
Belki cok acikli ve bir o kadar acimasiz bir gercektir bu, ama en azindan bizlere anlik hislerimizle, kalbimizin bizi yonlendirdigi durtulerle yasamayi ve ne olursa olsun mutlu olmayi ogretir...
Siz hic dusundunuz mu, kendi kalbinizi gercekten taniyip bildiginizi?
Ya da baskalarininkini. ..
Ben temiz kalpliyimdir, gercekten sevilmeye layik insanlari severim, birine asik olduktan sonra ondan baskasini gormez gozum, kalbimin sesi her zaman dogruyu soyler derken, hic dusundunuz mu tum bu soylediklerinizin hepsinin gercek olduguna?
Tum bunlarin gercek olmasi icin kalbinizi cok iyi taniyor olmaniz, onun barindirdigi ve yapabilecegi her seyi bilmeniz gerekir...
Bu baskalari icinde gecerli...
Bensiz asla yapamaz, benden baskasini sevemez, ne olursa olsun benden vazgecemez dediginiz insanin kalbini ne kadar taniyorsunuz, biliyorsunuz ki onun ve kendinizin hakkinda bu kadar kesin hukumler verebiliyorsunuz?
Suphesiz bir cok farkli cevap verilebilir bu sorulara...
Siz asil soylesenize, yeryuzunde kim bir baskasinin, hatta kendinin kalbini gercekten taniyabilir, inanabilir ve guvenebilir?
Kaynak: Ford Madox Ford. Kabalci Yayinlari 1999- Istanbul
Magarada Yasamak Istermisiniz
Gercek Bir Hikaye
SEVGI ICIN HERSEYE DEGER
Tam bir dolar seksen yedi senti vardi. O kadar ne bir eksik, ne bir
fazla. Della, paralari uc defa saydi. Bir dolar seksen yedi sent, o
kadar. Halbuki ertesi gun yeni yila adim atilacakti. Della' nin
evi,
haftada sekiz dolara tutulmus mobilyali bir apartman. Tasvire deger
bir hali yok. Tam bir fakirhane. Gozyaslari dindikten sonra Della
eline bir ponpon alarak yuzunu pudraladi pencerede durarak
apartmanin o kasvetli arka avlusundaki parmakliklar uzerinde
yuruyen
bulut renkli kediyi aptal aptal seyretti. Ertesi gunu Yilbasiydi
ve kocasi,
sevgilisi Jim' e hediye alabilecegi sadece bir dolar seksen yedi senti
vardi. Bu parayi da aylardir yavas yavas biriktirmisti . Halbuki
simdi hicbir ise yaramadiklarini gorebiliyordu. Sevgili Jim' ine
guzel
bir sey almak hususunda hulyalar kurarak bircok mesut anlar
yasamisti.
Pencereden uzaklasarak kendini aynanin karsisina atti. Gozleri
piril
piril parliyordu, ama yirmi saniye icerisinde rengi ucuvermisti.
Saclarini cozerek omuzlarinin uzerine doktu. Iftar ettikleri
iki
seyleri vardi. Biri Jim'in buyukbabasindan kalan altin saat,
digeri
de Della' nin omuzlari uzerine dokulen saclari. Della' nin
saclari
altin renkli bir caglayan gibi parlayarak ve dalgalanarak dizlerine
kadar dokuldu ve elbise gibi vucudunu orttu. Bir aralik bir an
durdu.
Tereddut eder gibi oldu. Yerdeki kirmizi tuyleri dokuk haliya
iki
damla gozyasi akti. Della, gozlerinin yasi kurumadan kapidan
firladi.
"MM. Sofronie. Her nevi sac levazimi " ibaresi tasiyan bir
tabelanin
onunde durdu. Bir hamlede iceri girdi. "Saclarimi satin alir
misiniz?
" diye sordu. Madam, saclari piskin bir alici eliyle yokladiktan
sonra " 20 dolar " dedi. Della, "Peki,derhal" cevabini verdi. Ondan
sonraki iki saati pembe bir bulut uzerinde ucar gibi sevincle nasil
gecirdigini bilmiyordu. Jim icin almak istedigi hediyeyi bulmak
icin
dukkanlarin altini ustunu getirdi. Nihayet bulabildi. Altin
saat
zinciri. Zincir, Jim' in o emsalsiz saatine layik derecede guzeldi.
Eve gitti, saclarina bakti. Jim' in bu hayalini begenmesi icin dua
etti.
Az sonra Jim kapiyi acip iceri girdi. Gozlerini sevgilisine
dikmis
sadece bakiyordu. Sonra, hediyesini uzatti. Della paketi
actiginda,
ipek gibi saclari icin uzun zamandir begenip alamadigi bir
cift tarak
gordu. Gozlerinden yaslar suzulmeye basladi. Kendisini
toparladi, tatli bir
tebessumle Jim'e hediyesini uzatti. Jim, paketi actiginda saat
zincirini gordu. Ama artik saati yoktu. Cunku, Della'nin
guzelim
saclarina cok begendigi taraklari alabilmek icin o da saatini
satmisti. Uzulmediler... cunku onemli olan tek sey vardi
sevgileri..
O da ne satilir nede satin alinabilirdi.....
--
Hayat yasandigi kadar vardir gerisi ya hafizalardaki hatira,ya
hayallerdeki
Umittir.hUsrani ise tek yerde kabul ediyorum yasamak varken yasanmamis
olmakta....
ayrilik
:cok uzgunum: :cok uzgunum: :cok uzgunum:
Tam gogsunuzun ortasinda bir yeriniz aciyacak...
Evinizin sizi iCine sigdiramayacak kadar dar oldugunu
farkedeceksiniz...
Sokaga firlayacaksiniz... Sokaklar da dar gelecek...
Tipki vucudunuzun yureginize dar geldigi gibi...
Ne denizin mavisi aCacak iCinizi, ne piril piril gokyuzu..
Kendinizi tasiyamayacak kadar Cok buyuyecek, bir yandan da kaybolacak
kadar
kuCuleceksiniz...
Birileri size bir seyler anlatacak durmadan...
"Onemli olan saglik."
"Yasamak guzel."
"Bosver, her sey unutulur."
Siz hiCbirini duymayacaksiniz...
Gozyaslarinizdan etrafi goremez hale geleceksiniz.
O'ndan olmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarinda
olmek
isteyecek kadar Cok seveceksiniz...
Hep ondan bahsetmek isteyeceksiniz...
''Olume Care bulundu'' ya da ''Yarin kiyamet kopacakmis'' deseler
basinizi
kaldirip ''Ne dedin?'' diye sormayacaksiniz...
Yalniz kalmak isteyeceksiniz...
Hem de kalabaliklarin arasinda kaybolmak... Ikisi de yetmeyecek.
GeCmisi dusuneceksiniz... Neredeyse dakika dakika, Ama kotuleri
atlayarak!
Onunla geCtiginiz yerlerden geCmek isteyeceksiniz, Gittiginiz yerlere
gitmek...
Bu size hiC iyi gelmeyecek... Ama bile bile yapacaksiniz.
Biri size iCinizdeki aciyi sokup atabilecegini soylese, kaCacaksiniz...
Aslinda kurtulmak istediginiz halde, o aciyi yasamak iCin
direneceksiniz.
Hayatinizin geri kalanini onu dusunerek geCirmek isteyeceksiniz...
Aksini iddia edenlerden nefret edeceksiniz...
Herkesi ona benzetip, Kimseyi onun yerine koyamayacaksiniz...
HiCbir sey oyalamayacak sizi, IlaClara siginacaksiniz...
BirkaC saat kafanizi bulandiran ama asla onu unutturmayan...
Sadece bir muddet buzlu camin arkasindan seyrettiren...
Butun sarkilar sizin iCin yazilmis gibi gelecek...
Bogaziniz dugumlenecek, dinleyemeyeceksiniz...
Uyumak zor, uyanmak kolay olacak, Sabahi iple Cekeceksiniz...
Bazen de ''HiC gunes dogmasa'' diyeceksiniz.
Ne geceler rahatlatacak sizi ne gunduzler...
Olmeyi isteyip, olemeyeceksiniz...
Belki Civi Civiyi soker diye can havliyle onunuze Cikana sarilmak
isteyeceksiniz, Nafile...
Dusuncesi bile tahammul edilmez gelecek...
Ruyalar goreceksiniz, gerCek olmasini istediginiz...
Her siCrayarak uyandiginizda onun adini soylediginizi fark
edeceksiniz...
Telefonun Calmasini bekleyeceksiniz...
Aramayacagini bile bile...
Her Caldiginda yureginiz agziniza gelecek...
Aglamakli konusacaksiniz arayanlarla...
Yureginiz burkulacak...
Caniniz yanacak..
Bir daha sevmemeye yemin edeceksiniz.
Hayata dair hiCbir sey yapmak gelmeyecek iCinizden...
Onun sesini bir kez daha duymak iCin yanip tutusacaksiniz...
Defalarca aradigi gunlerin kiymetini bilmediginiz iCin kendinizden
nefret
edeceksiniz..
Yasadiginiz sehri terk etmek isteyeceksiniz...
Onunla hiCbir aninizin olmadigi bir yerlere gidip yerlesmek...
Ama bir umut... Onunla bir gun bir yerde karsilasma umudu...
Bu umut sizi gitmekten alikoyacak...
Gel gitler iCinde yasayacaksiniz... Buna yasamak denirse...
reklamla baglan hayata :)
Bugunlerde bana karsi cok nobran davraniyorsun Berkalp” reklam repligi ile hayatimiza yeni bir kelime girdi: NOBRAN. Gerci Sait Faik Abasiyanik yillar once soylemisti, “Kadin, seni sevmis de konusuyor oglum, oyle nobran olma.” diye; ama olsun! Ne de olsa bir reklam populerlestirdi bu sozu.
Bu yuzden de reklamdaki genc Berkalp gibi hemen herkes nobranin ne oldugunu merak edip bu gizemli kelimenin pesine dustu: Gunluk dilimize hos geldin “nobran”. Kelimenin anlamini bilmek onemli degil, bu kelime ile arkadasimiz, esimiz dostumuz, herkes bir anda “nobran” oluverdi. Oysa nobranin; davranisi kaba, sert ve gonul kirici anlami oldugunu; ancak bir arastirma yaparak bulduk. Sadece nobran degil, su aralar “ver coskuyu kolonlara, ver coskuyu” da en sik kullandigimiz reklam repliklerinden. Tipki bir atasozu, bir deyim gibi reklamlar iyice yerlesti dilimize. Cok degil uc bes yil oncesine kadar reklamlarin uzunlugundan sik�yet eder, nerede bir reklam gorsek kanal cevirirdik. Simdi ise dort gozle reklamlari bekleyenler var! Tabii bunda sektore yapilan ciddi yatirimlarin ve cekilen kaliteli reklamlarin buyuk payi var; “tamamen duygusaaaaal” yani... Ancak usta reklam yazari, reklam yonetmeni ve sanatcilarin da ‘hakkini verrrr’elim. Saniyelik reklamlar creatif firmalara milyon dolarlar kazandiriyor. Hal boyle olunca birbiriyle rekabete giren ve iyi isler cikaran firmalar belki de en pahali sektoru olusturuyor. Konusma dilimizle muhabbetlerimize ve davranislarimiza yerlesen reklamlar promosyon urunleri ile de hayatimizin her anina giriyor. Bonus kafalar, Vadaa anahtarliklar, Turkcell bebekler, I love you tisortler, Arcelik robotlar ve en son olarak da Haci Murat Kit.
Agzi olan konusuyor
Fruko’nun yillarca dilimize pelesenk ettigimiz “on yuz bin baloncuk yuttum” sloganina sahip reklami h�l� akillarda. Yani reklam filmi amacina ziyadesiyle ulasmis durumda. Nereden bakarsaniz bakin “Yoneticimiz uyuyor mu? Yak su kaloriferi kapici, donuyoruz! Sondur su kaloriferi kapici, pisiyoruz” sloganli Izocam reklami bu alandaki onculerden. “Ac kapa Artema”, “Cokoprens almaya gittiler”, “Siz h�l� annenizin margarinini mi kullaniyorsunuz? ”, “Mutfakta biri mi var? ”, “Sapina kadar Derby”, “Cakar cakmaz cakan cakmak”, “Agzi olan konusuyor”, “Babam oyle diyo” “Macit beni otomobillendir”, “Tik tik tik eyi gunler”, “Degajeme gel”, “En iyi cay Dogus Cay”, “Dunyayi sen mi kurtarican? ”, “Ben ozgurum”,“Turkcell’le baglan hayata” akillarda en cok kalan reklamlar. Bir de “aganigi naganigi” diye bagiran Fiskobirlik reklami vardi hatirlarsaniz.
Oynadigi reklami en cok seyretmek istedigimiz kisilerin basinda Cem Yilmaz var. Yilmaz’in su ana kadar oynadigi filmler sanki reklam filmi degil de tipki bir sinema saheseri gibi buyuk ilgi gordu. Icinde bulundugu her reklamin replikleri aylarca dillerde dolasip durdu. H�l� da oyle... Once Telsim, sonra Doritos, simdilerde de Opet. “Gerginsiniz bugun”, “Sen once kendi kabak kafana bak”, “Kimil kimil, janjanli”, “Doktor bu ne? ”, “Insan yiyecek bunlari, insan! ”, “Egitim sart”, “Asfalt agladi be! ”, “Sizin gibi gencleri pistlerde gormek isteriz”, “Arabanin hakkini ver hakkini! ”, “Benim oyuncagim yok mu? ” akillarda kalan reklam repliklerinden bazilari.
Tarkan 9 Kasim Da Dubai De ...:)
2006 Tarkan Come Closer Avrupa Turnesi kapsaminda yer alan; Munih, Stuttgart, Frankfurt ve Berlin konserleri ertelendi... Tarkan, yasadigi ortopedik rahatsizlik dolayisiyla, doktorlarinin da tavsiyeleri uzerine devam eden yogun calisma temposunu bir sureligine dusurmek zorunda kaldi. Tarkan, bu yil yurticinde ve yurt disinda verdigi konserlerle uzun soluklu bir turne programini geride birakti. 2006 yilini, Come Closer Avrupa turnesiyle tamamlamayi planlayan sanatcimiz, kisa sureli ve yogun bir tedavi surecinin ardindan yogun konser temposuna kaldigi yerden devam edecek. Tum bu gelismeler cercevesinde planlanacak 2007 programi onumuzdeki gunlerde, KBK Konzert Und Kunstleragentur GmbH ve HITT Muzik & Produksiyon tarafindan duyurulacaktir. Ayni turne kapsaminda yer alan Dortmund konseri 04 Kasim, Dubai konseri 09 Kasim, Hamburg konseri 17 Kasim ve Kopenhag konseri ise 18 Kasim tarihlerinde gerceklestirilecektir
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)