Yaklasim Farki

Bir adam kotu yoldan para kazanip bununla kendisine bir inek alir.
Neden sonra, yaptiklarindan pisman olur ve hic olmazsa iyi bir sey yapmis olmak icin bunu Haci Bektas Veli'nin derg�hina kurban olarak bagislamak ister.
O zamanlar derg�hlar ayni zamanda asevi islevi goruyordu. Durumu Haci Bektas Veli'ye anlatir ve Haci Bektas Veli 'helal degildir' diye bu kurbani geri cevirir.

Bunun uzerine adam Mevlevi derg�hina gider ve ayni durumu Mevlana'ya anlatir .Mevlana ise bu hediyeyi kabul eder.
Adam ayni seyi Haci Bektas Veli'ye de anlattigini ama onun bunu kabul etmemis oldugunu soyler ve Mevlana'ya bunun sebebini sorar.
Mevlana soyle der:
- Biz bir karga isek Haci Bektas Veli bir sahin gibidir. Oyle her lese konmaz. O yuzden senin bu hediyeni biz kabul ederiz ama o kabul etmeyebilir.

Adam usenmez kalkar Haci Bektas derg�hi'na gider ve Haci Bektas Veli'ye, Mevlana'nin kurbani kabul ettigini soyleyip bunun sebebini bir de Haci Bektas Veli'ye sorar.
Haci Bektas da soyle der:
- Bizim gonlumuz bir su birikintisi ise Mevlana'nin gonlu okyanus gibidir. Bu yuzden, bir damlayla bizim gonlumuz kirlenebilir ama onun engin gonlu kirlenmez. Bu sebepten dolayi o senin hediyeni kabul etmistir."

Boylesi tevazu ve incelikle, birbirlerini yermek yerine yuceltebilmeyi becerebilen bir insan olmamiz dilegiyle
ALINTI

Dunyanin uc yuzu

Hakikat �sigi gozler icin dunyanin mahiyeti itibariyla uc yuzu vardir. �lemde meydana gelen hadiselere, her �n yasanan var olus ve yok oluslara bakan insan, dunyanin bu uc yuzunu biliyorsa gam-kasavet yasamaz. Yolunu sasirmaz, saskinlardan olmaz.
Insaniz, hayattayiz, dunyadayiz ve yasayabilecegimiz bir omrumuz var. Heveslerimiz, emellerimiz, bitmek bilmeyen taleplerimiz var. Peki hayatimizin ne kadarini “dunya” icin, ne kadarini “ahiret” icin, ne kadarini da “kendimiz” icin harcamaliyiz. Rabbimizin payi bu bolusumde en onemli bolumu olusturmasi gerektigine gore bu dengeyi nasil saglayabiliriz? Hayata ve dunyaya nasil bakmaliyiz? Her olaydan ve her nesneden ibret noktalari cikarabilmesi gereken mu’min icin basli basina “dunya” nasil bir ibret kaynagidir. Onu nasil okuyup, nasil anlamamiz gerekiyor? �limlerimiz bize dunyanin uc yuzunun oldugunu belirtiyor:


Mesela, gencligime bagliyim; ancak o, bir gun beni terk edip gidecek. Ben ona veya o bana hakim oldugu devirde ara sira zevk u sefasini sursem bile kaybettigim her ani hatirladikca damla damla icime elem damlayacak. Yine mesela �sik�ne idrak ettigim bir baharda, ortalik yemyesil, hayvanat kosuyor, koyun ve kuzular meliyor, sakir sakir sular akiyor; bu atmosfer, sairleri dile getiriyor ve onlara destanlar yazdiriyor. Iliklerime kadar zevkle dolu bunu yasiyorum. Birden gozlerimin onunde uful uful hazan mevsimi esiyor. Butun zevkler, elemlere donuyor ve ben, “Su hazan mevsimi de nereden cikti? Benim su lezzetlerimin icine aci ve elem damlatmaya basladi.” diyorum. Yok olup giden z�il seyler sevilmez. Hz. Ibrahim, “Batip gidenleri sevmem” (En’am, 6/76) sozuyle bu hakikati ifade etmistir. Batip gidenler derdime derman olamaz. Onlara gonul verilemez ve onlar �sik olmaya degmez.

DUNYAYI DUNYA YAPAN AHIRETTIR

Oyleyse z�tindan dolayi gonul verdigimiz her sey, bizim icin, aci, izdirap ve elem unsurudur. Halbuki, dunyanin mukabili ahiret olsa, burada bulunanlar bitip tukenecek; ama yeni bir ahiret sabahi dogacak, yeni bir bahar gelecegi gibi ahiret bahari gelecek ve orada solma olmayacaktir. Binaenaleyh bu inanc isigindan bakinca, dunya kiymet kazanir. Insan, “Dunya, sen ne guzelsin ki burada solup batmanla icimde solup batmayana ask ve istiyak h�sil ediyorsun. F�ni ve z�il sevgililerin beni terk etmesine karsilik icim tam kan aglayacagi zaman, “Ey Ezeli ve Ebedi Sevgili! Herkes beni terk etti. Ben kapina geldim. Anladim ki Sen’den baska vefali ve hakiki dost yok. Icimi sana dokmek, dertlerimi Sana acmak istiyorum. Agaran saclarima, bukulen belime, saga-sola inhiraf etmeden icine girmeye dogru kostugum kabrin elemlerini, bitip tukenmeme, kabrin karanligina derman, derman sahibi dermanin yaninda ey Rahman Sana geldim” der, ici birden bire sevincle dolar ve butun huzunler gider. Oyleyse dunyayi dunya yapan ahirettir.

Meselenin diger yonune gelince, eger ahirete iman olmazsa, obur alemde Mevl�’nin huzurunda hesaplasma ve muhasebe duygusu olmazsa, bu dunyada cocuklar izdirap cekecek, mallar gidecek, servetler t�rum�r olacak, kimse malindan ve canindan emin olamayacak ve boylece dunyanin tadi tuzu kalmayacaktir. Ancak ahirete iman duygusu, bir kalpte zuhur ettigi zaman cocuklar bile sevince bogulur ve “oldu ama cennete gitti” diyerek icleri huzur dolar. Bir genc ise nefsinin galeyanini ancak hasre iman ve Cenab-i Hakk’a hesap verme sayesinde frenleme imkani bulur.

Son soz, dunyayi dunya yapan ahiret inancidir. Ahireti kazanmak ise burada Cenab-i Hakk’in rizasini kazanmaya yonelik ameller yapmaya baglidir.




--------------------------------------------------------------------------------


Birinci yuz

Cenab-i Hakk’in isimlerine bakar ve onlarin aynasidir. Allah’in sonsuz cemal tecellilerine sahne olarak O’nun muhabbetine vesile oldugu icin dunyanin bu yuzu sevgiye layiktir. Rabbimizi tanima, O’nun kapisinin onunde bulundugunu dusunme ve sonra O’nu k�inattaki muhtesem eserleriyle tanima lutfuna erme oyle zevkli bir seydir ki insana, “Ne guzelsin ki Rabbimi bana tanitiyorsun.” dedirtir. K�inat bu yonuyle sevilir.


***


Ikinci yuz

Ahirete bakar ve dunya, hadisin ifadesiyle ahiretin tarlasidir. Burada ektigimiz seyleri orada bicecegiz. Ahiret hayatinin saadeti bu dunyada kazanilir. Sayet ahiret olmasaydi dunyanin hicbir kiymeti olmayacakti. Dunyanin bu yuzu de sevilmeye layiktir.


***


Ucuncu yuz

Insanin fani heveslerine bakar. Gecicidir ve aldaticidir. Bu yonuyle dunyayi sevmek, insani Allah’tan ve yaratilis maksadindan uzaklastirir, fel�kete surukler. Fani dunya da elimizde durmaz, cabuk kacar gider. Dunyadaki butun guzellikler, nefislerinden oturu seviliyorsa hepsi gecicidir.

Adak

herseye ragmen hayat cok guzell

:cicek: merhabalar araniza yeni katiliyorum bu klup cok supermis ama daha hic arkadasim olmadi herhalde tanisiriz bu dunyadaki herkesi cok seviyorum en cok esim ve kocami :1rolleyes:

“Yagmurlarda suruklenen kayip bir cocuk gibiyim aslinda biliyor musun... haftalik duslerde siirler yaziyorum, sarkilar yaziyorum yazin, hep gece yalnizligindaki kabuslarinda, bar koselerinde, parklarda. Bak, bir sehir kayip gidiyor yine ellerimden yere. Ve bir sehri terkeden herkes gibi guzel seylerde hatirlanmak istiyorum; cunku dogdugun gun bana hep, ayni seyleri animsatiyor:
- pasta mi?
- Evet.
- Cilekli?
- Evet cilekli... karisik olsa karismis oluruz sanirim. Zaten yeterince karisigiz, daha fazla kafa karistirmayalim degil mi?
Her gecen gunde yeni bir felaket gelip kavramaz ki kirmizi dudaklarini. Onlari buruk bir acinin koynunda gormek kalbimizi agritir...senin de benim de... kalbimiz bir organ degildir cunku; altin bir alyans mutlu edemez bizi, pirlanta bir yuzuk mutlu edemez!!! Bir siir? Evet bir siir!!! Bir siir mutlu edebilir ikimizi: seni ve beni.
- Tanimadiklarina da siirler yaziyor musun Ulas?
- Hayir!!! Yani evet!!! Sanirim tanimanin goreceli olmasina takiyorum kafami hep. Sanirim degeri olan herkese ben birseyler yaziyorum durmadan. Sen ya da o; cok farketmiyor!!!
Kanini donduran bir cerceveyle cevreleyemiyorsun hicbir zaman hayati... her gecen saniye aleyhine mi saniyorsun? Uzerine dusen yagmur damlalarindan (adin gibidir onlar), sacini islatanlari engelleyecek bir semsiye biliyorum ben: YASAM SEVINCI... yasamanin kendi icinden gelen unutulmaz limani... ofkeye olum kadar uzak, gulumsemelere elin kadar yakin olmalisin! Bak, her limana demir atmis gemiler yakisiyor yakama. Daha sen beni bilmiyorsun!!! Daha sen beni tanimiyorsun!!! Tanisaydin hersey nasil farkli olurdu acaba? Oturup anlatir miydim sana zamani? Belki de... Belki de “belki” benim en sevdigim kelime. Yasamim. Ama “o” yok mu “o”!!! Neydi adi? Hani her insanin soylemekten korkacagi... evet buldum: “Keske”. “Keske”yi silip atiyor musun simdi hayatindan, yoksa bozusuyor muyuz? Biliyorum, zor! Biliyorum her insan ders almali diyorsun yaptiklarindan; belki pisman olmali; ama “o”nu soylememeli hicbir vakit! Cunku “geriye donus” diye bir sey yok; hicbir zaman olmayacak! Zaman donmeyecek! Onemli olan daima bir pastanenin kosesinde pasta almaya hazir olmak:
- Sizde cilekli pasta bulunur mu?
- Mevsimi degil artik... temmuzda cilek kalmaz ki! Kivili var istiyorsaniz.
- Yok, hayir; cilekli!
- Neden bu cilekli israriniz?
- Her yurek cilekli pasta gibidir cunku; onun gibi kirmizidir! Tipki kan gibi: o da kirmizidir ya hani.
Yalan mi? Kirmizinin tonlarinda gizlidir insanin insanligi: en insan insan, en koyusunda yatar kirmizinin. Ne bileyim; mesela bordoda. Kotu insan mi? Oyle bir sey yok!!! En kaypagi en yalancisi bile kotu olamaz. Ancak acik bir kirmizi olur oylesi. Ben mi? Bilmem. En koyusu degilim tabii ki! Aslinda en yalancisi, en pembeye yakini...miydim? miydiysam simdi neyim? Kisir bir dongu icinde yitirilen savaslarda mi gizliydim? Belki de... Belki de belki, benim en cok sevdigim sozcuk... kimbilir? Sen bile bilemezsin cilekli pastanin tadina varmakla mesgulken! Mesgul dedim de, telefonum caldi, ben bunu beklemiyordum:
Alo Ulas; yukari carsida cilekli pasta buldum, bir tane kalmis. Kos gel de alalim!
- Tamam geliyorum...
Hayret! Ilk defa geliyorum dedim ben. Oysa hep gidiyorum derdim. Hep bir yolun ayazindaki ciplak gozle bakilamayacak bir kadin sacinda yakiyordum gozluklerimi, hani - kardes gibi buyuduk - dedigin. Onunla basladi “yollar” benim hayatimda... ve hicbir durakta duraksamadan yola devam etmeye onunla karar verdim. Onunla karar verdim ben siirlere siginmaya; acilari ve kederleri yazilara gommeye. Onunla kendi ismimin onune bir set cektim siirler kisiligini bulana kadar. Onunla... ben, ben olana kadar beklettim zamani. Bu da mi nereden cikti? Iste buradan: bak, kucuk bir cocukmussun gibi sana dersler veriyorum sen hazmetsen de hazmedemesen de! Cunku yas, -senin icin-her basina gelende sucu zamana atmak demektir. Yas; ama gozundeki degil... Dogdugun gunden bu yana gecen zaman... Ama benim icin farkli! Ben “ben” olmaktan, ben yasta yasamaktan oylesine mutluyum ki. Dusunuyorum da bu aksam da yasin bir rakam atlayacak, tipki sayac gibi... pastanenin onunde cilekli pasta arayan heyecanli cocuk gibi:
Cilekli pasta bulunur mu?
- Hayir, maalesef kalmadi... Muzlu olsa?
- Temmuzun “tem” kismini atmis gibi oluruz, yakisik almaz!!! Hem otoyol dusmanligimiz mi var bizim?
- Maalesef o zaman.
- Ama bu, bu sehirdeki son pastane... mecburen muzlu mu alacagim?... Evet! Muzu seviyordur belki de...
- Hemen hazirlatiyorum efendim.
Hazirlatiyor hazirlatmasina ama zaman da geciyor... temize cekmek gerekiyor senin icin bu yaziyi. Ama daha bitmedi ki!!! Olsun, zaman herseyin ilaci; bitiririz. Bir aski bitirmek bu kadar kolay degil ama... hani o -beraber buyudugun- kizi bitirmek ne kadar da zordu benim icin biliyor musun? Bilmiyorsun! Cunku sen yasamadin ki, ben yasadim! Sen kendini yikmadin ki yarim yillik bir buhranin icinde, ben yiktim! O yarim yil, sana bir omur gibi gelmedi ki, bana oyle geldi! Gunlerce hasta rolleri yaparak evden, odadan cikmayan sen degilsin ki, benim! Duvarlarla konusan, onlari yazan, gozune uyku girmeyen, komplekslerin ve paranoyalarin icinde kendini kaybeden, uc bes dostun destegiyle kendini ayakta tutan... sen degilsin... bilemezsin! Benim, hep bendim, onlari yasayan hep ben olacagim! Ne garip degil mi, insan bazi seyleri anlamiyor yasamadiktan sonra. Idrak edemiyor beyni ve o yasadiklarini bir turlu paylasamiyor aciyi yariya indirecek biriyle!!! Ama sen onun gibi degilsin, bunu biliyorum, hissedebiliyorum. Sen, hic kimseyi asagilayacak, kiracak sozler soylemezsin! Kendime guvendigim kadar guvenebilirim sana. Nasil mi olustu bu guven? Bilmem, icimden geliyor iste... Belki benim de hislerim kuvvetleniyor zamanla.Diyorum ya, zaman herseyin merhemi, ilaci...
Offf...Aksam oluyor, yazi bitmiyor, pasta isinip eriyor... hava alabildigine sicak!!! Buzdolabina koyuyorum pastayi. Bir hayal kuruyorum kendi icimde Paylasmadigim tum hayallerim gibi o da... Ben hayalleri paylasmayi sevmiyorum galiba, bencilim biraz! Ama seninle paylasirim: ben, hep uzaklarda oluyorum bunlar olurken; cunku “tesekkur ederim”li sahtek�r cumleleri sevmiyorum! Bu sehri, - her sehre uyguladigim muamele gibi - bir cirpida terketmeye hazirlaniyorum uzunca bir sure. Icimden sana hep “iyi ki dogdun”lu cumleler kuruyorum; ve sana, yasadigim her altinci temmuz gunu buna benzer cumleler kurmayi vaat ediyorum. Uzuntulerin ve kederlerin doruga ciktigi her noktada iki yol sunuyor cunku doga: ya ol, ya da git. Bir ucuncu yol yok! Ikisinin arasindan gitmek yok! Hayati asla bir sinav olarak gostermemeli tanrinin buyruklari! Cunku, bir sinav olmak icin cok acimasiz... Birkac yanlis bir dogruyu goturur ancak sinavlarda, ama yasarken yapilan bir yanlis tum dogrulara mal olabilir. Onemli olan o keskin hatalari yapmamak, ilk yoldan gidip hayati sonuclandirmamakOnu sonuclandirmak senin elinde olmuyor bazen ama en keskin cozumler ellerinden geciyor! Elindeki tum enerjiyle yasama baglanmak gerekiyor:
CUNKU ASLINDA HER SEHIR, HER HAYAT BIR CILEKLI PASTADIR GUZELIM. AMA YEMESINI BILENE...
Benim gibilere mi? Yalnizca “yol”dur; baska bir sey degil!!!”

yeniyim:))

Merhabalar herkese, siteye yeni uye oldum. Aslinda uzun suredir yazdiklarinizi okuyup bilgileniyorum ama firsat bulup bir turlu uye olamamistim. Bundan sonra bende aranizdayim ve 12 haftalik hamisim:1yes2:
Herkese hayirli hamilelikler ve dogumlar diliyorum. Allah olmayanlarada nasip etsin..

Simdi su oldugunuzu dusunun...

Simdi su oldugunuzu dusunun... Su kadar ozel, su kadar faydali ve su kadar cok, tukenmez… Inaniyorum ki gercekten de oylesiniz. Ama ister cesmelerden dokulun, ister goklerden yagin, ister nehirler dolusu akin dibi olmayan bir kovayi dolduramazsiniz ki. Yani sizi dinlemeyenlere sesinizi nasil duyuracaksiniz...daha cok bagirdiginiz da daha cok dinlenmeyeceksiniz ki, gurultunun parcasi olup kalacaksiniz oylece. Hem suyun yaninda olanlar suyu en az icenlerdir. Cunku; "su nasil olsa burada, gerek yok ki suyu kana kana icmeye" diye dusunurler... Aynen, sesinizi surekli duyanlarin sizi dinlemedikleri gibi! Ormandaki hic bir hayvan, Irmagin gurultuler koparan yerinden su icmeye calismadi simdiye kadar. Hepsi, hep sabahin en sakin anini bekledi suyun durgun yerlerini bulabilmek icin. Gittiler ve sakin sakin ihtiyaclarini giderdiler; Onlar icin en uygun olan, kendi istedikleri zamanda...

Siz, hep bir su oldugunuzu dusun. Su gibi guzel ,su gibi yararli, su gibi vazgecilmez ve su gibi hayat kaynagi oldugunuzu dusunun. Ama su gibi yasatici olun, su gibi yikici, surukleyici ve oldurucu, afet degil. Su iseniz tarlalarini basmayin insanlarin yuvalarini yikmayin, sondurmeyin, felaket denmeyin. Su iseniz bir bardaga sigabilin ki damarlara giresiniz.